Ulica Browarna w Warszawie

Historia

Historia ulicy Browarnej w Warszawie sięga roku 1768, kiedy to została ona założona u podnóża skarpy warszawskiej. Równocześnie z nią powstały także jej przedłużenia w postaci ulic Furmańskiej oraz Sowej, które tworzyły drogę łączącą jurydykę Mariensztatu z jurydyką Stanisławów.

Nazwa ulicy ma swoje korzenie w browarze królewskim, który funkcjonował w tym miejscu już w XVIII wieku. Wówczas Browarna była obszarem o zabudowie wyłącznie drewnianej, co było typowe dla ówczesnych czasów.

Po roku 1815 na ulicy zaczęły powstawać małe murowane kamieniczki, o nieco skromniejszym wystroju. Domy te były luźno rozmieszczone w okolicach ulic Karowej oraz dzisiejszej nieistniejącej Kokoszej. Zwróćmy uwagę, że jedynie końcowy odcinek Browarnej, znajdujący się pomiędzy ulicami Gęstą a Furmańską, otrzymał zwartą zabudowę.

Na południe od Gęstej wystawiono jedynie wschodnią pierzeję, gdyż ze względu na podmokłość terenu pozostawiono zachodnią stronę bez większych budynków.

W drugiej połowie XIX wieku ulica była zamieszkiwana w przeważającej mierze przez ludność żydowską. Na krótko przed rokiem 1930 w rejonie ulicy Karowej powstał nowoczesny sześciopiętrowy budynek spółdzielni mieszkaniowej „Własność”, który znacząco zmienił panoramę okolicy. Do roku 1939 Browarna wyróżniała się licznymi sklepikami spożywczymi i wędliniarskimi, chociaż nadal cechowała ją chaotyczna i uboga zabudowa drewnianymi domami.

W okresie niemieckiej okupacji, cała zabudowa ulicy została całkowicie zniszczona, a ostatnie ocalałe resztki zniknęły po 1960 roku, kiedy to rozpoczęto budowę osiedla Radna.

Inne informacje

W początkach XX wieku, w wynajmowanym przez swoją matkę pokoju na poddaszu budynku przy ulicy Browarnej 11, mieszkała młoda dziewczyna o imieniu Apolonia Chałupiec. Ta utalentowana młodzież w przyszłości zyskała sławę jako Pola Negri, jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci w świecie kina.

Przypisy