Józef Unger

Życiorys

Józef Unger był osobą pochodzącą z rodziny żydowskiej, która stała się częścią polskiej kultury. Po ukończeniu nauki w szkole pijarów, rozpoczął pracę w drukarni „A. Gałęzowski i Komp.”. Jego działalność w branży drukarskiej rozwijała się z dnia na dzień, co zaowocowało założeniem własnej drukarni w 1842 roku. Do 1874 roku jego zakład stał się jednym z większych w Polsce, zatrudniając ponad stu pracowników.

W 1846 roku zainicjował wydawanie „Józefa Ungra Kalendarza Warszawskiego Popularno-Naukowego”, którego redaktorem naczelnym był Hipolit Skimborowicz. W latach 1851–1856 sprawował funkcję wydawcy Dziennika Warszawskiego, a później, od 1859 roku, Tygodnika Ilustrowanego. Nie można zapomnieć o czasopiśmie Wędrowiec, które podejmowało tematy związane z podróżami, wydawanym od 1863 roku. Przez wiele lat Unger prywatnie i zawodowo współpracował z wybitnymi autorami, takimi jak Józef Ignacy Kraszewski, Henryk Rzewuski czy Deotyma.

Również ilustratorzy, w tym Juliusz Kossak, Franciszek Kostrzewski, Henryk Pillati, Jan Feliks Piwarski oraz Jan Styfi, współtworzyli wizualny charakter publikacji Tygodnika Ilustrowanego, podnosząc jego prestiż wśród czytelników.

W 1872 roku, razem z Władysławem Banarskim, otworzył księgarnię oraz skład nut, mieszczący się przy Krakowskim Przedmieściu. Poświęcił się również działalności filantropijnej, co przyniosło mu szacunek i uznanie w społeczności warszawskiej.

Józef Unger zmarł 22 lutego 1874 roku i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 156 rząd 3 miejsce 16-17). Po odejściu Ungera jego przedsiębiorstwo kontynuował jego adoptowany syn, Gracjan Jeżyński, który przyjął nazwisko Unger, kontynuując rodzinne tradycje w świecie wydawnictwa.

Przypisy