Stanisław Kuczborski

Stanisław Kuczborski, ur. 1881 roku w Warszawie, zmarł tragicznie 16 lub 17 stycznia 1911 roku w swoim rodzinnym mieście. Był uzdolnionym malarzem, rysownikiem, twórcą karykatur oraz plakatów, a także artystą kabaretowym. Jego matka, Klotylda z Gierymskich Kuczborska, była rodzoną siostrą słynnych malarzy – Aleksandra oraz Maksymiliana Gierymskich, co mogło mieć wpływ na rozwój jego artystycznych zdolności.

Kuczborski był uczniem krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie miał okazję studiować w pracowniach takich twórców jak Józef Unierzyski, Leon Wyczółkowski i Jan Stanisławski. Z racji swoich artystycznych zainteresowań oraz związku z cyganerią krakowską, Kuczborski był jednym z inicjatorów powstania kabaretu „Zielony Balonik” w kawiarni Jana Michalika w Krakowie, gdzie wielokrotnie występował jako artysta.

W swoim życiu prywatnym zawarł związek małżeński z Zofią Munk, z którą doczekał się córki Ireny (1907–1971). Irena, podążając za śladami ojca, także zajmowała się malarstwem, grafiką, rysunkiem oraz plakatem, tworząc własne artystyczne dziedzictwo.

W 1906 roku zdobył uznanie na konkursie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, gdzie osobiście został odznaczony za swój obraz zatytułowany „Pogrzeb”. Obraz, namalowany olejem na płótnie w 1904 roku, przedstawia scenę odbywającą się przed wiejską chatą w historycznych podkrakowskich Bronowicach.

Stanisław Kuczborski zmarł w tragicznym wypadku, kiedy to 16 lub 17 stycznia 1911 roku, w swoim mieszkaniu-pracowni przy ul. Szczyglej 12, doszło do zatrucia gazem z nieszczelnego piecyka. Po ceremonii żałobnej, która miała miejsce 20 stycznia 1911 roku w warszawskim kościele Świętego Krzyża, został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.