Jolanta Kolczyńska

Życiorys

Jolanta Kolczyńska przyszła na świat 16 listopada 1928 roku, w rodzinie, w której ojciec, Stanisław, był profesorem ekonomii, a matka, Gabriela, malarką i pedagogiem. W czasie swojego dzieciństwa uczęszczała do Szkoły Powszechnej prowadzonej przez Wandę z Posseltów Szachtmajerową.

W 1940 roku sytuacja w kraju uległa dramatycznej zmianie, ponieważ ojciec Jolanty został aresztowany przez Niemców. W obliczu wojny, w 1942 roku, zaczęła działać w konspiracji, transportując broń dla oddziałów partyzanckich. 1 sierpnia 1944 roku zgłosiła się do zgrupowania „Chrobry II”, gdzie została zaprzysiężona i rozpoczęła swoją służbę jako łączniczka pod dowództwem porucznika Leonarda Kancelarczyka, znanego jako Jeremi.

W czasie Powstania Warszawskiego, niewątpliwie znaczącego okresu w polskiej historii, Jolanta Kolczyńska z zaangażowaniem przenosiła meldunki, w tym również do generała Bora-Komorowskiego. W trakcie jednej z akcji odniosła lekką ranę w nogę, spowodowaną przez pocisk rozpryskowy.

Po zakończeniu powstania, zgodnie z rozkazem dowództwa, opuściła Warszawę wraz z cywilami, jako że nie miała jeszcze ukończonych 16 lat. Znalazła się w obozie przejściowym w Ursusie, a następnie dotarła do Komorowa, gdzie kontynuowała edukację w Gimnazjum i Liceum Żeńskim im. Wandy z Posseltów Szachtmajerowej. W 1947 roku zdobyła świadectwo dojrzałości, a w tym samym roku, wraz z rodziną, powróciła do Warszawy.

W swoim dorosłym życiu była aktywna w działalności społecznej jako członek prezydium Związku Powstańców Warszawskich. Ponadto, pełniła funkcję przewodniczącej Fundacji Gimnazjum Żeńskiego im. Wandy z Posseltów Szachtmajerowej.

Jolanta Kolczyńska zmarła 29 maja 2022 roku. Jej ostatnie miejsce spoczynku znajduje się na Cmentarzu Północnym w Warszawie.

Odznaczenia

Jolanta Kolczyńska, w swojej bogatej karierze, otrzymała szereg odznaczeń państwowych oraz międzynarodowych, które odzwierciedlają jej zasługi oraz wkład w służbę narodową.

• 1948 – Medal Wojska,
• 1959 – Croix Commemorative ZUPRO (Francja),
• 1975 – Srebrny Krzyż Zasługi,
• 1976 – Medal Zwycięstwa i Wolności 1945,
• 1979 – Medal Wdzięczności Francuskiej,
• 1982 – Warszawski Krzyż Powstańczy,
• 1982 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski,
• 1983 – Krzyż Partyzancki,
• 1984 – Krzyż Armii Krajowej,
• 1985 – Medal za Warszawę 1939–1945,
• 1999 – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski,
• 2004 – Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.

Przypisy