Henryk Żmudzki

Życiorys

Henryk Żmudzki był przed wojną nurem Marynarki Wojennej. Jako podoficer został przeniesiony do Warszawy, a we wrześniu 1939 roku ewakuowany do Rumunii przez wschodnie tereny Polski. Niestety, nie zdołał tam dotrzeć; został ujęty przez Sowietów, co pozwoliło mu uniknąć wywiezienia do Katynia i zdołał powrócić do Warszawy.

W konspiracji w Armii Krajowej działał pod pseudonimem „Hipek” i pełnił funkcję szefa tajnej drukarni Marynarki Wojennej. Wziął również udział w powstaniu warszawskim. Po jego klęsce, zdołał zbiec z transportu do Niemiec i powrócił do kraju, gdzie ukrywał się w Milanówku koło Warszawy.

W kwietniu 1945 roku Henryk Żmudzki ponownie wrócił do Warszawy i podjął pracę w Zarządzie Miejskim. Jednakże 21 kwietnia tego samego roku wyszedł z domu na Pradze w kierunku Śródmieścia i już nigdy się nie pojawił. Po blisko roku poszukiwań, rodzina ustaliła, że w tym dniu, w stanie agonalnym, został przyniesiony przez kilku wojskowych (dwóch Polaków i dwóch Rosjan) do Szpitala Dzieciątka Jezus, gdzie zmarł, nie odzyskawszy przytomności.

Henryk Żmudzki został pochowany we wspólnej mogile na cmentarzu Bródnowskim. Symboliczny grób znajduje się na tymże cmentarzu: kw. 31 E, rząd 5, grób 11. Posiada również miejsce pamięci w Kwaterze na Łączce.

Jego córka, Wiesława Parysek, zamieszkała w Warszawie.