Rezerwat przyrody Skarpa Ursynowska

Opis

Rezerwat przyrody Skarpa Ursynowska to cenny fragment skarpy warszawskiej usytuowanej na Ursynowie, obejmujący położone u jej podnóża łąki oraz torfowiska. Powstał 14 czerwca 1996 roku na mocy zarządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, mającego na celu ochronę tego obszaru przed zabudową, a także zachowanie naturalnych ekosystemów, w tym grądów, łęgów i olsów oraz torfowisk znajdujących się pod skarpą.

Granice rezerwatu wyznaczają ulice: Arbuzowa oraz pałac Ursynowski. Obszar ten charakteryzuje się złożoną rzeźbą terenu; w jego skład wchodzi zarówno teren znajdujący się nad skarpą, jak i wąwóz oraz obszary leżące pod skarpą. Wysokość samej skarpy waha się od 5 do 18 metrów, a jej nachylenie od 24° do 60°.

Teren rezerwatu jest pozostałością po zespole pałacowo-parkowym Rozkosz, który w XVIII wieku był rezydencją należącą do dóbr wilanowskich, a ściślej mówiąc, do księżnej Izabeli Lubomirskiej. Nazwa Ursynów z kolei pochodzi od Juliana Ursyna Niemcewicza, kolejnego właściciela tej posiadłości. Ostatnim właścicielem, który pozostawił po sobie ślad w tej okolicy, był Edward Raczyński, będący spadkobiercą rodziny Krasińskich. W roku 1921 przekazał on rezydencję na cele społeczne. Mimo czasów, pałac zachował się w dobrym stanie i obecnie jest wykorzystywany przez SGGW. Na skutek wojny, niestety, taras ogrodowy oraz park uległy znacznej dewastacji, a starodrzew został zniszczony podczas II wojny światowej. U podnóża skarpy znajduje się malownicze Staw pod pałacem SGGW.

Flora i fauna rezerwatu są również niezwykle różnorodne. Wśród zwierząt można spotkać m.in. łasicę pospolitą, jeża, nietoperze, ropuchę szarą, traszkę, rzekotkę drzewną oraz różne gatunki żab, takie jak zielona, moczarowa czy trawna. W bogatej florze znajdują się takie gatunki jak olsza czarna, czeremcha pospolita, jesion wyniosły, wiąz szypułkowy, osika, wierzba, brzoza brodawkowata, klon, jawor, grab pospolity, dąb szypułkowy oraz topola szara.

Przypisy