Marek Długoszowski

Życiorys

Marek Długoszowski był synem Jerzego Wieniawy-Długoszowskiego, który wziął udział zarówno w I wojnie światowej, jak i w wojnie polsko-bolszewickiej, gdzie pełnił funkcję majora Wojska Polskiego. Jego matką była Hanna z Zielińskich. Długoszowski miał również znaczące osoby w rodzinie – stryjem był Bolesław Wieniawa-Długoszowski, a cioteczną babką Stefania Sempołowska. Miał brata, Andrzeja Długoszowskiego.

W trakcie niemieckiej okupacji, Marek zaangażował się w działalność konspiracyjną. Należał do Szarych Szeregów, a także uczestniczył w akcjach Organizacji Małego Sabotażu Wawer, co ukazuje jego zaangażowanie w walkę o wolność ojczyzny.

W czasie powstania warszawskiego odznaczał się w walkach na Woli oraz na Starym Mieście. Niestety, zginął 13 sierpnia 1944 roku, podczas walk przy ul. Bonifraterskiej na Starym Mieście. W chwili jego śmierci miał zaledwie 20 lat.

Jego ciało zostało pochowane na cmentarzu w Warszawie, obok brata, phm. por. Andrzeja Długoszowskiego, znanego pod pseudonimem „Klanecki”. Oboje spoczywają w kwaterach żołnierzy z batalionu „Zośka” na Wojskowych Powązkach (kwatera 20A-4-22).

Jego odwaga i poświęcenie zostały docenione, gdyż Marek Długoszowski został dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych, co świadczy o jego niezwykłej determinacji i heroizmie w walce o wolność Polski.

Przypisy