Eugeniusz Kowalczyk

Życiorys

Urodził się jako syn Antoniego i Julianny Kowalczyków. Po ukończeniu szkoły handlowej w Radomiu, w 1925 roku podjął decyzję o wstąpieniu do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Grudziądzu. Z sukcesem zakończył ją osiągając 54. lokatę w swojej promocji, zdobywając stopień sierżanta podchorążego obserwatora. Jego kariera lotnicza rozpoczęła się przydziałem do 21. eskadry liniowej 2. pułku lotniczego.

W 1930 roku Kowalczyk kontynuował swój rozwój zawodowy, odbywając szkolenie w zakresie pilotażu. W latach 1931–1933 pełnił funkcję oficera sportowego w 2. Pułku Lotniczym.

W 1935 roku jego kariera przyspieszyła, gdy został przeniesiony do Ośrodka Przysposobienia Wojskowo-Lotniczego w Sadkowie, gdzie objął stanowisko dowódcy ćwiczebnej eskadry pilotażu. Mianowano go kapitanem z dniem 19 marca 1938, osiągając 29. lokatę w korpusie oficerów lotnictwa, w grupie liniowej. W marcu 1939 roku pełnił rolę dowódcy eskadry szkolnej w Szkole Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Sadkowie.

W obliczu wybuchu II wojny światowej był zmuszony do ewakuacji na wschód Polski, gdzie trafił do niewoli radzieckiej. Jego losy zaprowadziły go do łagrów na Syberii, z których zdołał uciec, przystępując do Armii Andersa. Przeszedł przez szereg punktów zbornych, w tym Tockoje, Kujbyszew i Kołtubankę, a 27 marca 1942 roku objął dowództwo „Eskadry Łącznikowej przy Armii gen. Andersa w ZSSR”.

Kowalczyk zdołał przedostać się do Wielkiej Brytanii przez Persję i Palestynę, gdzie wstąpił do RAF. Otrzymał numer służbowy P-2042 i przeszedł dodatkowe szkolenie lotnicze, biorąc udział w akcjach bojowych w składzie Dywizjonu 300. Po zakończeniu konfliktu zbrojnego został zdemobilizowany i powrócił do Polski.

Życie Eugeniusza Kowalczyka zakończyło się 7 listopada 1949 roku w Gliwicach. Został pochowany w rodzinnym grobie na Cmentarzu Rzymskokatolickim w Radomiu przy ul. Limanowskiego (kwatera 11A/1/21, grób 14005).

Ordery i odznaczenia

Eugeniusz Kowalczyk, wybitna postać, zdobył uznanie poprzez szereg odznaczeń, które podkreślają jego zasługi.

• krzyż srebrny Orderu Virtuti Militari nr 10770,
• krzyż walecznych (dwukrotnie),
• medal lotniczy (trzykrotnie),
• srebrny krzyż zasługi (15 października 1937).

Przypisy