Jan Jabłoński (wiceminister)

Życiorys

Jan Jabłoński był synem Franciszka i Janiny. Z wykształcenia był ekonomistą, który ukończył Wydział Inżynieryjno-Ekonomiczny Transportu Politechniki Szczecińskiej w 1964 roku. W czasie II wojny światowej pracował jako szklarz oraz robotnik w grupie technicznej. Po zakończeniu powstania warszawskiego w 1944 roku został wywieziony do III Rzeszy, gdzie trafił do warsztatów kolejowych w Frankfurcie nad Menem.

Po wojnie osiedlił się we Wrocławiu. W grudniu 1945 roku podjął pracę w Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej, gdzie awansował do rangi kierownika wydziału. Od 1946 roku był członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej, a później, od 1948 roku, wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1948-1956 był aktywnym członkiem POP i KZ oraz pełnił funkcję sekretarza OOP PZPRN przy Wojewódzkich Radach Narodowych. W 1952 roku został przeniesiony do Prezydium WRN w Koszalinie, gdzie przewodniczył Wojewódzkiej Komisji Planowania Gospodarczego, a później objął stanowisko wiceprzewodniczącego.

W 1968 roku rozpoczął pracę w Urzędzie Rady Ministrów, gdzie był wicedyrektorem Biura ds. Terenowych Organów Administracji Państwowej. W tym czasie był także członkiem POP oraz Komitetu Zakładowego PZPR. Pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska od lipca 1978 roku do lipca 1983 roku, a następnie w Ministerstwie Administracji i Gospodarki Przestrzennej od lipca 1983 roku do listopada 1985 roku.

W 1955 roku został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi oraz Medalem 10-lecia Polski Ludowej. Po jego śmierci, spoczął na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.