Eugeniusz Schielberg

Życiorys

Urodził się jako syn Edwarda oraz Apolonii z Sułkowskich. W czasie niemieckiej okupacji aktywnie angażował się w polskie podziemie zbrojne. Należał do żoliborskiej grupy PET-u, a po połączeniu PET-u z Szarymi Szeregami, stał się członkiem Hufca Centrum CR-500 Warszawskich Grup Szturmowych. 1 sierpnia 1943 roku został przekazany, wraz ze swoją drużyną CR-500, do oddziału wydzielonego Agat.

Wziął udział w wielu istotnych akcjach, w tym:

• akcja megafonowa, która miała miejsce 3 maja 1943 roku,
• akcja Bürkl (7 września 1943) – operacja, w której zginął sadystyczny zastępca komendanta Pawiaka, SS-Oberscharführer Franz Bürkl; osłaniał on ulicę w okolicach placu Zbawiciela,
• akcja polegająca na zdobyciu rowerów dla łączniczek oraz harcerzy z Bojowych Szkół (6 maja 1944 roku); odpowiedzialny za ubezpieczenie tej akcji od strony ulicy Senatorskiej,
• akcja Koppe (11 lipca 1944) – działania przeciwko SS-Obergruppenführerowi Wilhelmowi Koppemu; uczestniczył w II grupie ubezpieczającej, a podczas odwrotu po akcji został ranny w brzuch.

Był również uczestnikiem powstania warszawskiego. Po jego zakończeniu został internowany w obozie w rejonie Drezna, gdzie z satysfakcją obserwował zniszczenia spowodowane alianckim nalotem na to miasto.

Po zakończeniu działań wojennych podjął pracę jako inżynier elektronik, a w latach 70. XX wieku był zatrudniony w zakładach Meramat w Warszawie. W uznaniu swoich zasług został odznaczony Orderem Virtuti Militari. W 2000 roku Prezydent RP, Aleksander Kwaśniewski, nadał Eugeniuszowi Schielbergowi Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Przypisy