Andrzej Zawadowski

Lata młodzieńcze

Andrzej Zawadowski był potomek pułkownika Wojska Polskiego, Witolda Zawadowskiego, który brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Witold był również profesorem Uniwersytetu Warszawskiego, a także radiologiem w Wojskowym Szpitalu Ujazdowskim. Jego matką była Maria Antonina z d. Jastrzębiec-Popławskiej. Andrzej miał czterech młodszych braci, z tego dwóch zginęło niestety w czasie II wojny światowej.

Na wczesnym etapie swojego kształcenia, uczył się w prywatnej szkole Wojciecha Górskiego. Następnie kontynuował edukację w Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, gdzie w 1939 roku zdał maturę. W 1933 roku, przyjął do 23. Warszawskiej Drużyny Harcerskiej, znanej jako „Pomarańczarnia”.

Tuż po wybuchu II wojny światowej, w wrześniu 1939 roku, wyjechał z matką oraz braćmi do Łucka na Wołyniu. Do Warszawy Zawadowski powrócił na początku 1940 roku.

Konspiracja

Andrzej Zawadowski był aktywnym członkiem ruchu oporu, wstępując do Szarych Szeregów w wiosnę 1941 roku. W tym samym okresie rozpoczął swoje studia na Państwowej Szkole Budowy Maszyn. W swojej działalności skupiał się na Organizacji Małego Sabotażu „Wawer”, a następnie, po utworzeniu Grup Szturmowych, bardzo aktywnie działał w Hufcu Centrum.

Na swoich studiach tajnej podchorążówki ukończył pierwszy turnus, a 3 czerwca 1943 roku objął stanowisko komendanta Hufca Południe, który był częścią plutonu OS „Jerzy”. Jako członek zespołu odpowiedzialnego za zakładanie materiałów wybuchowych na torach, brał udział w niebezpiecznej akcji pod Czarnocinem.

Niestety, jego życie zakończyło się tragicznie podczas starcia z niemiecką żandarmerią w pobliżu Wolii Pękoszewskiej, dokładnie na zbiegu dróg prowadzących z Chojnaty, Kowies i Woli Pękoszewskiej. Tam zginął razem z Feliksem Pendelskim, znanym jako „Felek”. Miejscowi rolnicy pochowali ich w przydrożnym grobie.

Po zakończeniu wojny, ciała Zawadowskiego i Pendelskiego zostały ekshumowane, a 19 kwietnia 1946 roku złożono je we wspólnym grobie w kwaterze batalionu „Zośka” na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A20-6-10).

Odznaczenia

W jego pamięci pośmiertnie przyznano Krzyż Walecznych, a także awansowano do stopnia sierżanta podchorążego.

Przypisy