Ulica Kamienne Schodki w Warszawie

Historia

„Wyłożona kamiennymi stopniami uliczka łączy ul. Krzywe Koło z ul. Brzozową (górny, starszy odcinek), a następnie z ul. Bugaj (dolny odcinek, który powstał w XVIII wieku). Ta malownicza ścieżka prowadzi z wyżej położonej części Starego Miasta do niżej leżących terenów nad Wisłą. Pierwsza wzmianka dotycząca tej ulicy pojawiła się w dokumentach z 1527 roku. Kamienne Schodki dawniej prowadziły do Furty Białej, znajdującej się w murach obronnych miasta, a następnie w kierunku Wisły. Ulica ta była wykorzystywana w przeszłości do transportu wody z rzeki.

W XVII wieku ulica była znana jako Na Schodkach, a w XVIII wieku poprostu jako Schodki, natomiast od końca XVIII wieku zyskała nazwę Kamienne Schodki, co miało na celu podkreślenie przejścia z drewnianych stopni na kamienne. Ulica ta posiadała również inne nazwy, takie jak Przechodnia, Ciasna lub Piesza.

W grudniu 1806 roku z Kamiennych Schodków Napoleon Bonaparte, towarzysząc księciu Józefowi Poniatowskiemu, podziwiał widok na Wisłę. W tamtym czasie ulica była zabudowana jedynie przez dwa domy i jedną kamienicę. Z biegiem XIX i XX wieku stała się popularnym miejscem wśród artystów.

Po zniszczeniach II wojny światowej, część budynków została odbudowana między 1952 a 1962 rokiem. W tamtym czasie rozluźniono zabudowę między Brzozową a Bugajem. Podczas prac remontowych odkryto między innymi fundamenty XVIII-wiecznej kamienicy oraz stary rynsztok. Obecnie pierzeje ulicy są bocznymi elewacjami kamienic usytuowanych pod adresami: Rynek Starego Miasta 26, ul. Krzywe Koło 2 oraz ul. Brzozowa 29.

W 2002 roku przeprowadzono remont ulicy pomiędzy ul. Brzozową a Bugajem. W jego trakcie wymieniono 78 stopni schodów na nowe, wykonane z szarego granitu. Dokonano także wymiany drewnianych poręczy, żelaznych krat, furtek oraz w niektórych miejscach wzmocniono fragmenty muru oporowego. Dodatkowo mur obłożono jasnymi płytami piaskowca.

Przypisy