Ulica Józefa Mianowskiego w Warszawie

Historia

„Ulica Józefa Mianowskiego została wytyczona w 1923 roku, wraz z sąsiadującym placem Gabriela Narutowicza oraz ulicami, które półkoliście go otaczają – ulicą Akademicką i Maurycego Mochnackiego. W tym samym okresie ustalono także przebieg przecznic Mianowskiego, które obejmowały ulice Wincentego Rapackiego oraz Gabrieli Zapolskiej.

Jako część Kolonii Lubeckiego, ta ulica zyskała zabudowę w latach 1924−1925. Inwestycję tę zrealizowała Spółdzielnia Budowlano-Mieszkaniowa „Kolonia Lubeckiego”. Na podstawie projektu Teofila Wiśniowskiego powstały dwupiętrowe domy, które wybudowano w formie bliźniaczych segmentów, ozdobionych bogatym w detale neoklasycystycznym stylem.

Od strony ulicy, domy otrzymały misterne, kute ogrodzenia. Na ich tyłach urządzone zostały przytulne ogródki oraz zieleńce. Wzdłuż ulicy postawiły swoje domy także inne spółdzielnie; pod numerem 15 znajdowała się Spółdzielnia Mieszkaniowa Inżynierów Ministerstwa Kolei, natomiast pod numerem 18 siedzibę miała Polska Kasa Opieki.

W latach 50. na budynku nr 15 umieszczono tablicę Tchorka, która upamiętnia masową egzekucję przeprowadzoną w tym miejscu podczas powstania warszawskiego przez żołnierzy RONA.

Przypisy