Ulica Estońska w Warszawie

Przebieg i ruch uliczny

Ulica Estońska to istotny element infrastruktury drogowej w Warszawie, stanowiący ważny związek między ul. Berezyńską a Jakubowską. Znajduje się ona w północno-zachodniej części Saskiej Kępy, w bezpośrednim sąsiedztwie ronda Waszyngtona.

Jest to ulica jednokierunkowa, która umożliwia przejazd jedynie w kierunku południowym. Co ważne, przez ulicę Estońską nie przebiegają żadne trasy komunikacji miejskiej, a także brak jest dedykowanych dróg dla rowerów, co może wpływać na jej funkcjonalność w codziennym użytku mieszkańców oraz użytkowników.

Historia

„Nazwa ulicy nadana została uchwałą Rady Miejskiej Warszawy z dnia 27 września 1926.

Najstarsze budynki, które przetrwały do dziś przy ul. Estońskiej, pochodzą z lat 30. XX wieku. Stanowią one świadectwo dynamicznego rozwoju architektury, która wówczas cieszyła się popularnością, promując nowoczesne rozwiązania w duchu modernizmu oraz funkcjonalizmu.

Zwłaszcza wartym uwagi jest dom własny Jadwigi Dobrzyńskiej i Zygmunta Łobody z 1932 roku, który pierwotnie był przykładem ekstremalnego funkcjonalizmu. Budynek, zaprojektowany przez Helenę i Szymona Syrkusów, przetrwał do dzisiaj w swojej prawie niezmiennej formie, zachowując cechy oryginalnego projektu.

W grudniu 2013 roku dwie organizacje pozarządowe podjęły działania mające na celu wpisanie tego wyjątkowego budynku do rejestru zabytków.

Ważniejsze obiekty

Na ulicy Estońskiej w Warszawie znajduje się wiele interesujących obiektów, które warto poznać. Oto niektóre z nich:

• Dom przy ul. Estońskiej 1 – budowla z około 1930 roku, która została wpisana do rejestru zabytków, co podkreśla jej historyczne znaczenie.
• Budynek przy ul. Estońskiej 3/5 – obecnie mieści się w nim Ambasada Republiki Indonezji, która wcześniej pełniła rolę Ambasady Australii w latach 1990-2001.
• Dom przy ul. Estońskiej 6 – z tego roku (1932-1933) pochodzi siedziba Jadwigi Dobrzyńskiej oraz Zygmunta Łobody, będąca jedną z nielicznych zachowanych realizacji tych architektów w Warszawie. Znajdujące się w niej cechy architektury nowoczesnej, inspirowane postulatem Le Corbusiera, po przebudowach straciły wiele z pierwotnego charakteru. Warto dodać, że ilustracja tego domu pojawiła się na okładce książki „SAS. Ilustrowany atlas architektury Saskiej Kępy” wydanej w 2012 roku oraz w czwartym numerze czasopisma „Architektura i Budownictwo” z 1934 roku.
• Dom przy ul. Estońskiej 8 – zaprojektowany przez Helenę i Szymona Syrkusów budynek Anieli Landau z lat 1938-1939, wyróżniający się typowymi dla modernizmu cechami architektonicznymi, takimi jak kontrast między gładkimi tynkami a chropowatym kamieniem, co nadaje mu wyjątkowy charakter. Zauważyć można także pasmowe okna oraz cofnięty parter, które dodają mu nowoczesności.

Przypisy