Tadeusz Schiffers

Życiorys

Tadeusz Schiffers był niezwykle odważnym młodym człowiekiem, synem Jerzego. W okresie II wojny światowej, szczególnie podczas hitlerowskiej okupacji, zaangażował się w działalność konspiracyjną. Staje się członkiem Warszawskich Grup Szturmowych, działających w hufcu „Wola”, gdzie piastował funkcję drużynowego w jednostce oznaczonej jako „WL-100”.

W trakcie Powstania Warszawskiego, Tadeusz stawał do walki w różnych miejscach, w tym na Woli i w Starym Mieście, a także na Czerniakowie. Jego waleczność była godna podziwu, lecz zakończyła się tragicznie: około 16 września 1944 roku na Czerniakowie, najprawdopodobniej w rejonie ulicy Wilanowskiej 18, Tadeusz poległ. To tam był widziany po raz ostatni, gdy miał zaledwie 23 lata.

W uznaniu jego heroicznego postawy został odznaczony Krzyżem Walecznych, co stanowi dowód na jego niezwykłe poświęcenie w walce o wolność. Po wojnie jego pamięć została uczczona w symbolicznej mogile, która znajduje się na Powązkach Wojskowych w Warszawie.

Przypisy