Maciej Kubicki (inżynier)

Życiorys

Maciej Kubicki, urodzony w 1758 roku, w rodzinie warszawskich mieszczan, prowadził bogate życie pełne ciekawych zwrotów akcji. W latach 1783–1787 studiował we Włoszech razem ze swoim bratem Jakubem. W 1789 roku, pod koniec października, zasilili szeregi korpusu inżynierów koronnych, gdzie, posiadając już wykształcenie cywilne, uzyskał stopień podporucznika.

W trakcie swojej kariery zajmował się edukacją, prowadząc zajęcia z kartografii oraz szkoląc swoich podwładnych w zakresie robót ziemnych. W 1790 roku, zarówno on, jak i jego brat, zostali nobilitowani, co dodatkowo uświetniło ich status społeczny, a także otrzymali herb Kolumna Skrzydlata. W tym samym roku przewidziano go na profesora fortifikacji, co zaowocowało wysłaniem go na trzyletnie studia za granicą.

Maciej był także zaangażowany w działalność warszawskiego sprzysiężenia wojskowego. W jego kwaterze ustalono datę wybuchu insurekcji warszawskiej. Jako jeden z sygnatariuszy aktu powstania, należy do Rady Wojennej, a w końcu kwietnia 1794 roku został przydzielony do Wydziału Potrzeb Rady Zastępczej Tymczasowej. W maju 1794 roku wziął również udział w Komisji, mającej badać postawę oficerów gwardii pieszej w trakcie insurekcji.

W czerwcu 1794 roku otrzymał przydział do korpusu gen. Karola Sierakowskiego, gdzie zyskał uznanie za swoje odznaczenia w bitwie pod Terespolem. Po tych wydarzeniach powrócił do Warszawy, gdzie pracował przy fortyfikacji Pragi, ponownie angażując się w obronę miasta.

W 1807 roku, ponownie podjęto prace nad fortyfikacjami Pragi. Dwa lata później, w 1810 roku, pełnił funkcję dowódcy batalionu saperów w stopniu majora oraz był ostatnim komendantem twierdzy Serock. W styczniu 1813 roku zakończył swoją służbę wojskową, po czym nie ma dalszych informacji dotyczących jego losów. Warto dodać, że wraz z bratem Jakubem, byli członkami loży masońskiej „Świątynia Izis”.