Konstanty Maria Sopoćko

Życiorys

Maria Sopoćko przyszedł na świat jako syn Ryszarda i Marii z Semkowskich. Jego edukacja artystyczna miała miejsce w Szkole Sztuk Pięknych, gdzie uczył się malarstwa oraz rysunku pod okiem Mieczysława Kotarbińskiego, a także zgłębiał grafikę użytkową pod kierunkiem Edmunda Bartłomiejczyka oraz Bonawentury Lenarta. Specjalizację w drzeworycie zdobywał u Władysława Skoczylasa, jednocześnie uczęszczając na historię sztuki na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej w klasie Stanisława Noakowskiego. W 1934 roku uzyskał dyplom na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

W okresie od 1927 roku do wybuchu II wojny światowej, Sopoćko regularnie współpracował z wydawnictwami „Książnica-Atlas” oraz „Nasza Księgarnia”. W początkowym etapie kariery artystycznej korzystał z różnych technik graficznych, takich jak litografia, jednak od 1930 roku jego prace koncentrowały się wyłącznie na drzeworycie. Główne obszary jego działalności artystycznej obejmowały grafikę użytkową, w tym projektowanie plakatów, reklam, znaków firmowych, ekslibrisów, znaczków pocztowych oraz ilustracji i dekoracji książkowych.

Był aktywnym członkiem Stowarzyszenia Artystów Grafików „Ryt”, Bloku Zawodowych Artystów Plastyków oraz Koła Artystów Grafików Reklamowych. W trudnych czasach okupacji niemieckiej pracował w warszawskiej fabryce papy, a w latach 1941–1945 pełnił rolę żołnierza Armii Krajowej. Sopoćko był również członkiem tajnego Koła Miłośników Grafiki i Ekslibrisu. Po wojnie, w latach 1945–1947, pełnił funkcję kierownika pracowni malarskiej i graficznej w Centralnym Domu Żołnierza oraz w Domu Wojska Polskiego w Warszawie.

W latach 1949–1955 pracował jako kierownik artystyczny w redakcji „Płomyczka”, a następnie od 1950 do 1952 roku prowadził Katedrę Grafiki Użytkowej na warszawskiej ASP. W 1954 roku objął rolę konsultanta w Wydawnictwie MON, gdzie pracował do 1979 roku. Brał udział w wielu wystawach krajowych i zagranicznych, a jego indywidualne prezentacje odbyły się w Warszawie w latach 1947, 1969 oraz 1987.

Konstanty Maria Sopoćko zmarł 24 marca 1992 roku w Komorowie pod Warszawą. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 31 wprost-2-4).

Odznaczenia i nagrody

Wielka postać, jaką był Konstanty Maria Sopoćko, została odznaczona licznymi nagrodami i wyróżnieniami za swoje zasługi. Oto niektóre z nich:

• Złoty Krzyż Zasługi (11 lipca 1955),
• Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955),
• Nagroda Państwowa II stopnia za tekę Feliks Dzierżyński (1951).

Przypisy