Pałacyk Rusieckiego w Warszawie

Opis

W sercu Warszawy, zachwyca niewielki pałacyk, zbudowany w 1912 roku, ukryty w podwórzu za kamienicą. Jego forma przyciąga uwagę, będąc zrealizowaną w eklektycznym stylu na podstawie planu prostokąta. Główne wejście zdobią majestatyczne kolumny, które wspierają balkon, a ponad drzwiami umieszczono herb Rawa rodziny Rusieckich. Fundatorem tej interesującej budowli był znany warszawski kolekcjoner, Stanisław Ursyn Rusiecki.

Nie ma wątpliwości, że za powstanie tego obiektu odpowiadała spółka budowlano-architektoniczna, której twórcami byli Józef Napoleon Czerwiński oraz Wacław Heppen.

Kamienica stanowiła dla właściciela źródło dochodu, jednak w pałacyku mieściły się imponujące zbiory różnorodnych dzieł, w tym miniatury, malarstwo, rękopisy, starodruki, porcelana, ryciny, tkaniny oraz militaria. Część jego bogatej kolekcji została przekazana do krakowskiego Muzeum Narodowego, natomiast zbiory biblioteczne oraz rękopisy oddano warszawskim archiwom i bibliotekom.

W roku 1944 pałacyk miał być przekazany, zgodnie z wolą Rusieckiego, Polskiej Akademii Umiejętności, jednak ze względu na ówczesną sytuację polityczną, nie mogła ona przyjąć daru. W trakcie powstania warszawskiego, budynek pełnił funkcję powstańczego szpitala, co przyczyniło się do jego przetrwania. Po wojnie, od 1954 roku, ulokowano tam siedzibę Zarządu Głównego Związku Zawodowego Pracowników Kultury i Sztuki, później przekształcone w Federację Związków Zawodowych Pracowników Kultury i Sztuki.

W 2011 roku pałacyk Rusieckiego przeszedł na własność Polskiej Akademii Umiejętności, co stanowi nowy rozdział w historii tego niezwykłego obiektu.