Zbigniew Sokola-Maniecki

Zbigniew Sokola-Maniecki, znany także pod pseudonimem „Mały”, przyszedł na świat 17 kwietnia 1922 roku w Warszawie, gdzie również 13 września 1944 roku zmarł. Był sierżantem oraz podchorążym, który aktywnie brał udział w powstaniu warszawskim, dowodząc drużyną w 1. kompanii „Maciek” II plutonu batalionu „Zośka” Armii Krajowej. Był synem Romualda.

W okresie niemieckiej okupacji Zbigniew aktywnie działał w konspiracji, a dogodnym momentem, by zapisać się w historię, była jego obecność w akcji „Sonderwagen” dnia 26 kwietnia 1944 roku. Podczas powstania warszawskiego walczył ze swoim oddziałem na Woli, Starym Mieście oraz w Czerniakowie.

Niestety, 13 września 1944 roku, podczas walk w rejonie ulicy Czerniakowskiej 16, Zbigniew odniósł rany, które okazały się śmiertelne. Zmarł w szpitalu polowym nr 3, mieszczącym się w budynku ZUS-u przy Czerniakowskiej 231. Tragicznie, w momencie śmierci miał zaledwie 21 lat.

W uznaniu jego odwagi, Zbigniew Sokola-Maniecki został odznaczony Krzyżem Walecznych. Jego ostatnie miejsce spoczynku znajduje się w kwaterach żołnierzy i sanitariuszek batalionu „Zośka” na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie, w kwaterze A20-3-7.