Wiesław Ksawery Patek

Życiorys

Wiesław Ksawery Patek rozpoczął swoją edukację na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, w trakcie której aktywnie angażował się w działalność związaną z Buntem Młodych oraz Polityką. W 1933 roku podjął pracę w służbie dyplomatycznej, w pierwszej kolejności w Moskwie, a następnie kontynuował swoją karierę w Paryżu, Strasburgu, Oslo, aż po Sztokholm. Jego sukcesorem w Oslo był Mieczysław Rogalski.

Rok 1945 przyniósł mu awans na stanowisko chargé d’affaires w Oslo. Po roku 1946 wrócił do Szwecji, gdzie przez dwa lata współpracował z firmą żeglugową. W 1949 roku podjął pracę na Uniwersytecie w Sztokholmie, gdzie prowadził wykłady z historii, stając się ekspertem w kwestiach dotyczących Europy Wschodniej. Od 1951 roku przez dwadzieścia lat publikował swoje teksty w „Svenska Dagbladet”, gdzie koncentrował się na artykułach ekonomicznych oraz reportażach z podróży po krajach Europy Zachodniej, a także na zagadnieniach wojskowych związanych z Związkiem Radzieckim.

Wiesław Patek pisał również dla innych szwedzkich czasopism, a także był redaktorem „Rocznika Polonii”. Nie szczędził wysiłków na rzecz organizowania pomocy dla Polaków zarówno w kraju, jak i na emigracji, pełniąc przez 16 lat funkcję prezesa Polskiego Komitetu Pomocy. W 1985 roku został członkiem Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie. Jego doczesne szczątki spoczywają na cmentarzu Norra begravningsplatsen.

Pełnił również rolę delegata Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na Uchodźstwie na obszarze Szwecji do 6 lipca 1987 roku, po czym został zwolniony z tej funkcji, a jego wkład w zbliżenie polsko-estońskie został uhonorowany powołaniem na stanowisko Ministra Pełnomocnego do Spraw Polsko-Bałtyckich. W dniu 3 maja 1980 roku otrzymał odznaczenie Krzyża Komandorskiego Orderu Odrodzenia Polski przez władze RP na uchodźstwie. Spuściznę po Wiesławie Paktu obecnie przechowuje Archiwum Państwowe w Sztokholmie (Riksarkivet).

Przypisy