Jerzy Piotr Nowakowski

Życiorys

Jerzy Piotr Nowakowski, absolwent Technikum Energetycznego w Płocku z 1954 roku, szybko rozpoczął swoją karierę zawodową, pracując w Fabryce Maszyn Żniwnych. W 1970 roku ukończył studia na Politechnice Łódzkiej, co otworzyło przed nim nowe możliwości. W latach 1959–1966 był związany z Spółdzielnią Pracy „Mechanik”, a następnie rozpoczął pracę w płockim Przedsiębiorstwie Transportowo-Sprzętowym Budownictwa, które później weszło w skład PTSB „Transbud-Warszawa” Oddział V.

W 1975 roku Nowakowski przeniósł się do Warszawy, gdzie z biegiem lat osiągnął wysoką pozycję, a w 1986 roku objął stanowisko dyrektora PTSB „Transbud-Warszawa”. W trakcie swojej kariery zgłosił 25 projektów racjonalizatorskich, które przyczyniły się do usprawnienia działalności firmy. W 1989 roku jego kariera polityczna nabrała tempa, kiedy to został wybrany na posła na Sejm kontraktowy w okręgu mokotowskim z listy Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, której członkiem był od 1965 roku do jej rozwiązania.

W 1990 roku Nowakowski wstąpił do Polskiej Unii Socjaldemokratycznej. Angażował się także w działalność sportową, pełniąc rolę wiceprezesa Okręgowego Związku Sportów Walki Dalekiego Wschodu oraz wiceprzewodniczącego Porozumienia Transportu Samochodowego w Warszawie. Od września 1990 roku pełnił również funkcję wiceprzewodniczącego Rady Ochrony Pracy. Jego życie polityczne zakończyło się w Sejmie, gdzie zasiadał w Komisji Polityki Społecznej, jednakże zmarł w trakcie trwania kadencji.

Odznaczenia

Wśród licznych wyróżnień przyznanych Jerzemu Piotrowi Nowakowskiemu, można wymienić następujące:

• krzyż kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, przyznany w 1986 roku,
• złoty krzyż zasługi.