Tadeusz Perkowski

Życiorys

Tadeusz Perkowski był synem warszawskiego lekarza Seweryna Perkowskiego oraz Wandy Teresy z domu Gorskiej, a także bratem bliźniakiem Józefa. Ukończył gimnazjum w Warszawie oraz studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego w 1923 roku, a następnie kontynuował naukę na uniwersytecie w Hadze, gdzie odbył studia uzupełniające.

W latach 1918–1920 pełnił służbę jako ochotnik w polskiej armii. Po wojnie, od 1921 roku, rozpoczął pracę w polskiej służbie zagranicznej, obejmując szereg kluczowych ról. Był urzędnikiem Departamentu Politycznego Ministerstwa Spraw Zagranicznych (MSZ) od 1921 do 1924 roku, a następnie sekretarzem poselstwa w Moskwie w latach 1924–1926.

Jego kariera postępowała, a w 1926 roku objął stanowisko kierownika konsulatu generalnego w Mińsku. Pracował również jako sekretarz poselstwa w Moskwie do 1928 roku, a następnie zajmował się kwestiami litewskimi oraz pełnił rolę kierownika referatu bałtyckiego w wydziale wschodnim MSZ, gdzie pracował aż do 1936 roku. W 1937 roku został zastępcą Komisarza Generalnego RP w Gdańsku.

Niestety, w 1942 roku Tadeusz Perkowski padł ofiarą zbrodni dokonanej przez Sowietów, którzy zamordowali go w Ustroniu w powiecie brasławskim.

W 1933 roku ożenił się z Ireną Skarbek-Borowską (ur. 1899), z którą doczekał się dwóch synów: Jana (ur. 1934) oraz Zygmunta (ur. 1937). Obaj synowie, podobnie jak ojciec, zostali inżynierami.

Odznaczenia

Tadeusz Perkowski, znany z licznych dokonań, został uhonorowany szeregiem odznaczeń, które świadczą o jego zasługach i wkładzie. W jego dorobku znajdują się:

• złoty Krzyż Zasługi,
• srebrny Krzyż Zasługi,
• medal pamiątkowy za Wojnę 1918–1921,
• medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości,
• szwedzki Krzyż Oficerski Orderu Gwiazdy Polarnej,
• estoński Krzyż Komandorski Orderu Krzyża Orła,
• łotewski Krzyż Orderu Trzech Gwiazd,
• fiński Krzyż Orderu Białej Róży,
• norweski Krzyż Komandorski Orderu św. Olafa.

Przypisy