Tadeusz Gosk

Życiorys

Tadeusz Gosk rozpoczął swoją edukację na Politechnice Warszawskiej, gdzie studiował chemię. Po roku 1979 osiedlił się we Wrocławiu, co miało duży wpływ na jego dalszą karierę. Specjalizował się w tłumaczeniu rosyjskojęzycznej fantastyki, a jego debiut jako tłumacza przypadł na opowiadanie Władimira Grigoriewa, które opublikowano w czasopiśmie „Horyzonty Techniki” w numerze 1 z 1965 roku.

W ciągu swojej kariery Gosk przetłumaczył na język polski wiele znaczących dzieł, w tym „Przenicowany świat” Arkadija i Borisa Strugackich, wydane w 1971 roku, jak również istotną część prac Kira Bułyczowa. W jego dorobku znajdują się znane tytuły, takie jak „Ludzie jak ludzie”, „Miasto na górze”, „Rycerze na rozdrożach”, a także liczne opowiadania o Wielkim Guslarze. Nie można zapomnieć o trylogii „Ludzie jak bogowie” autorstwa Siergieja Sniegowa oraz wielu rosyjskich opowiadań, które znalazły się w antologii Kroki w nieznane.

Tadeusz Gosk wspólnie ze Sławomirem Kędzierskim stworzył dwutomową antologię pod tytułem Galaktyka: radziecka fantastyka naukowa, która ukazała się w Wydawnictwie Iskry w 1987 roku. Dodatkowo, jako autor, wydał zbiory: Siedem diabelskich wynalazków: opowiadania fantastyczno-naukowe (Krajowa Agencja Wydawnicza 1977) oraz Potomkowie Słońca: antologia rosyjskich i radzieckich opowiadań fantastyczno-naukowych (1784–1927) (Wydawnictwo Poznańskie 1987).

W 4 tomie antologii Kroki w nieznane, wydanej w 1974 roku, opublikowano jego autorskie opowiadanie Ucieczka. Od 1990 roku pisał również dla wrocławskiej prasy, zwłaszcza dla „Dziennika Dolnośląskiego”. Żoną Tadeusza Goska była Anita Tyszkowska-Gosk, która również zajmowała się redakcją oraz tłumaczeniem tekstów.

Przypisy