Stanisław Benzelstierna d’Engeström

Życiorys

Stanisław Benzelstierna d’Engeström był synem Larsa von d’Engeströma oraz jego żony, Rosalie Drya-Chłapowskiej. Jego kariera wojskowa rozpoczęła się w 1808 roku, gdy pełnił funkcję korneta w Straży Ratunkowej, służąc na koniu. Już w następnym roku, w 1809, awansował na porucznika w tym samym pułku.

W 1810 roku zyskał zaszczytny tytuł szambelana na dworze Jego Majestatu Kounungena. Jego odwaga i umiejętności zostały docenione, gdy w 1812 roku został jeźdźcem w wojsku, a później jeźdźcem sztabowym. W 1813 roku, uczestnicząc w bitwie pod Lipskiem, działał jako adiutant pruskiego feldmarszałka von Blüchera. Za swoje wybitne zasługi w tej bitwie został odznaczony pruskim Pour le Mérite.

W tym samym okresie zdobył również szeroki szwedzki Order Miecza oraz medal Za Męstwo w Polu w złocie. W 1814 roku awansował na funkcję majora w Smålands dragonregemente, a następnie objął stanowisko adiutanta brygady i majora w Life Regiment Brigade. Rozwój jego kariery wojskowej przyspieszył, gdy w 1816 roku wstąpił do Sztabu Generalnego.

Po roku 1817 został zwolniony z wojskowej służby, ale jego przygoda nie zakończyła się na tym etapie — wkrótce podjął służbę w armii pruskiej, a później rosyjskiej. W chwili swojej śmierci miał zaszczyt nosić tytuł generała majora.

Przypisy