Marian Cichy

Życiorys

Marian Cichy rozpoczął swoją edukację na wydziale mechanicznym Politechniki Gdańskiej, gdzie uzyskał tytuł magistra inżyniera mechanika. W 1962 roku obronił pracę doktorską pt. „Podciśnieniowa regulacja składu mieszanki w silnikach z wtryskiem benzyny”. Już w 1963 roku rozpoczął pracę na stanowisku adiunkta, a w 1970 roku otrzymał habilitację na Politechnice Warszawskiej.

Stawia na badania, które przeprowadzał w Gospodarstwie Pomocniczym Katedry Silników Spalinowych. Tam zaczynał jako kreślarz, a później przeszedł do roli konstruktora w projekcie prototypu silnika kutrowego „Puck”. W 1970 roku zainicjował powstanie interdyscyplinarnego zespołu, który stworzył zaawansowane stanowiska do automatyzacji testów maszyn cieplnych, zainstalowane w takich miejscach jak WSK Rzeszów, WSK Mielec, FSO w Warszawie oraz Fabryka Autobusów SAN.

Od 1972 roku pełnił funkcję prorektora Politechniki Gdańskiej ds. ogólnych, a od 1975 był prorektorem ds. rozwoju. W 1978 roku został rektorem całej uczelni, pełniąc tę rolę do 1981 roku. Dodatkowo, w latach 1992-1997 kierował Katedrą Silników Spalinowych i Sprężarek.

W późniejszych latach współpracował z włoskimi uczelniami jako pełnomocnik rektora. Działał jako „Visiting professor” na Uniwersytecie Rzymskim, Politechnice Turyńskiej oraz w instytutach w Turynie i Neapolu. Jego dorobek naukowy to aż 96 publikacji oraz 3 książki, a jego badania koncentrowały się głównie na silnikach spalinowych oraz modelowaniu systemów energetycznych.

Marian Cichy wychował wielu młodych naukowców, będąc promotorem 15 doktorów oraz zgłosił jeden patent. Otrzymał szereg nagród, w tym Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, a także inne odznaczenia zarówno państwowe, jak i resortowe. W uznaniu za swoją pracę akademicką oraz osiągnięcia na rzecz uczelni, wyróżniony został Złotym Medalem za Zasługi dla Politechniki Gdańskiej z numerem 3.

Był aktywnym członkiem wielu polskich organizacji naukowych, takich jak Towarzystwo Naukowe Motoryzacji, Towarzystwo Pojazdów Ekologicznych oraz Gdańskie Towarzystwo Naukowe, a także uczestniczył w redakcji „Archiwum Motoryzacji”. Po długiej walce z chorobą wzroku w 1999 roku przeszedł na emeryturę.

Marian Cichy spoczywa na Cmentarzu Srebrzysko, gdzie znalazł swoje miejsce po długim życiu pełnym osiągnięć naukowych i dydaktycznych.

Przypisy