Jerzy Świderski (1927–1944)

Jerzy Świderski, znany również pod pseudonimem Pol, urodził się 10 stycznia 1927 roku w Warszawie i niestety zginął około 12 sierpnia 1944 roku w tym samym mieście. Był on plutonowym oraz aktywnym uczestnikiem powstania warszawskiego, wchodzącym w skład 2. kompanii „Rudy” batalionu „Zośka” Armii Krajowej.

Jego życie zakończyło się tragicznie w dniu 12 sierpnia 1944 roku podczas w walkach powstańczych na Starym Mieście, gdy brał udział w natarciu na Stawki. Jerzy Świderski miał zaledwie 17 lat w momencie swojej śmierci, co podkreśla tragizm jego losu jak i całego pokolenia, które walczyło o wolność.

Po śmierci został pochowany w kwaterach żołnierzy oraz sanitariuszek batalionu „Zośka” na Wojskowych Powązkach w Warszawie, obok innego bohatera, phm. ppor. Wiesława Krajewskiego (kwatera A20-3-14). Jego heroiczne działania zostały uhonorowane odznaczeniem Krzyża Walecznych, co podkreśla jego odwagę oraz determinację w walce o niepodległość Polski.