Ewa Hanulanka

Ewa Hanulanka, znana również jako Jola, to postać o dużym znaczeniu w historii Polski. Urodziła się 14 sierpnia 1923 roku w Warszawie i tragicznie zmarła 16 sierpnia 1944 roku, również w tym mieście. Była sanitariuszką w batalionie „Parasol” oraz aktywną uczestniczką powstania warszawskiego, co czyni ją bohaterką narodową.

W młodości Ewa była harcerką związana z 3. Wileńską Żeńską Drużyną Harcerską, która działała przy Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego. Jej zaangażowanie w ruch harcerski doprowadziło ją do Szarych Szeregów, a stamtąd trafiła do batalionu „Parasol”. W okresie, gdy Niemcy okupowali Polskę, Ewa studiowała medycynę w tajnych kompletach, co świadczy o jej determinacji oraz pragnieniu do niesienia pomocy innym.

Podczas powstania warszawskiego Ewa pełniła rolę sanitariuszki w III kompanii 3. plutonu batalionu „Parasol”. Jej odwaga i oddanie w trakcie walk na Woli oraz na Starówce były nieocenione. Niestety, 16. dnia powstania zginęła, pozostawiając po sobie niezatarty ślad w pamięci współczesnych.

Po zakończeniu walk Ewa Hanulanka została pochowana na Powązkach Wojskowych w Warszawie. Jej miejsce spoczynku znajduje się w kwaterze A24-8-6, gdzie złożono ciała wielu bohaterów walczących o wolność. Za swoje heroiczne czyny została odznaczona Krzyżem Walecznych, co jest wyrazem uznania dla jej poświęcenia w obliczu niebezpieczeństwa.