Ulica Antoniego Mackiewicza w Warszawie

Opis

Przebieg ulicy Antoniego Mackiewicza został ustalony w 1933 roku, z przeznaczeniem na drogę dojazdową do świeżo wytyczonych działek należących do Józefa Holtorffa. Zachował on jedynie działkę przy zbiegu z Targową, sprzedając pozostałe tereny pod zabudowę. Oficjalna nazwa ulicy zaczęła funkcjonować 1 stycznia 1938 roku, upamiętniając postać powstańca styczniowego Antoniego Mackiewicza.

Ulica, przebiegająca wzdłuż nasypu Kolei Warszawsko-Terespolskiej, jak również kolei średnicowej, zyskała charakterystyczną zabudowę tylko w lewej, nieparzystej pierzei. Rozpoczyna się przy ulicy Targowej, a jej koniec to ślepy zaułek w sąsiedztwie terenów kolejowych.

Wśród czterech znajdujących się tu budynków wyróżnia się kamienica pod numerem 1, która została wzniesiona dla Józefa Holtorffa oraz Henryka Bieleckiego w latach 1936–1937 na podstawie projektu architekta Bolesława Szmidta. Ten obiekt jest jednym z nielicznych przykładów późnego funkcjonalizmu w tej dzielnicy. Jej dynamiczna fasada charakteryzuje się zaokrąglonym prawym narożnikiem, a nad nim można zauważyć taras z elegancką balustradą, składającą się z poziomych, masywnych prętów, przecinanych akcentem w kształcie litery V.

Przypisy