Kamienica Krasińskich w Warszawie

Historia

W 1848 roku w miejscu obecnej kamienicy, rodzina hrabiowska Krasińskich postanowiła zrealizować projekt budowlany, zlecając jego wykonanie architektowi Franciszkowi Marii Lanciowi. Kamienica powstała jako jedna z pierwszych w tej okolicy, a w latach 1868–1871 na sąsiedniej działce bankier warszawski Leopold Stanisław Kronenberg zbudował swoją rezydencję, korzystając z planów berlińskiego architekta Friedricha Hitziga. Dzięki zachowanym fotografiom dowiadujemy się, że kamienica zaprojektowana przez Lanciego miała zaledwie trzy kondygnacje, które były odpowiednikiem dwóch kondygnacji pałacu Kronenberga. Z tego powodu, na początku XX wieku, postanowiono rozebrać budynek i zastąpić go nowym, okazalszym domem, który miał gromadzić zbiory artystyczne rodu Krasińskich.

Projekt nowej kamienicy zlecono architektowi Janowi Heurichowi. Podczas gdy prace budowlane były w toku, nowy obiekt został sprzedany hrabiemu Edwardowi Raczyńskiemu, który zmienił jego przeznaczenie na kamienicę czynszową. W latach 1907–1910 wzniesiono nowy budynek, który składał się z sześciu wysokich kondygnacji i podpiwniczenia. Jego potężna attyka, a także dodatkowa siódma kondygnacja z oknami wkomponowanymi w fryz, nadały mu monumentalny charakter. Parter był bogato przeszklony, co sprzyjało lokalom handlowym, a budynek wydatnie przewyższał sąsiedni pałac.

Niestety, obiekt stracił swoją pierwotną funkcję w 1944 roku, gdy został zniszczony przez Niemców. Po wojnie, w latach 1949–1950, odbudowany został według projektu Bohdana Pniewskiego. Powołano go do życia jako siedzibę Ministerstwa Poczt i Telegrafów, które od 11 marca 1955 roku przekształciło się w Ministerstwo Łączności. Świadectwem tej funkcji były monogramy „MPiT” umieszczone na kratowanych oknach parteru. W ramach rekonstrukcji zmieniono witryny na zwykłe okna oraz zwiększono kubaturę budynku przez dodanie skrzydła od strony ulicy Traugutta.

Architekci pracujący nad projektami w Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej czerpali inspirację z architektury kamienicy, projektując nowoczesne budynki w okolicy placu Konstytucji. Budynek, przez wiele lat pełniący funkcje ministerialne, w końcu został sprzedany firmie deweloperskiej, stając się częścią zmieniającego się krajobrazu Warszawy.

Przypisy