Stefan Sterling-Okuniewski

Życiorys

Stefan Sterling-Okuniewski przyszedł na świat w Warszawie 16 sierpnia 1884 roku. W stolicy ukończył edukację na poziomie średnim, po czym rozpoczął studia na wydziale lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. W związku z jego zaangażowaniem w działalność niepodległościową, został wydalony z uczelni, co skłoniło go do emigracji do Szwajcarii w 1904 roku. Tam uzyskał dyplom doktora medycyny na Uniwersytecie Zuryskim.

Po ukończeniu studiów, Stefan osiedlił się we Wrocławiu, gdzie na Uniwersytecie Wrocławskim zdobył stopień doktora filozofii. Powróciwszy do Polski, założył w Łodzi pierwszą w kraju poradnię onkologiczną, znaną jako Przychodnia Przeciwrakowa. Dodatkowo, przez pewien czas kierował Miejską Pracownią Bakteriologiczną w tym mieście.

W latach 1906-1913 był aktywnym członkiem Towarzystwa Kultury Polskiej. Podczas wojny polsko-bolszewickiej miał zaszczyt kierować zespołem, który pracował nad zbadaniem oraz zwalczaniem pandemii grypy „hiszpanki” wśród żołnierzy. W 1921 roku, Stefan był jednym z założycieli Polskiego Komitetu do Zwalczania Raka, a od 1923 roku pełnił funkcję redaktora naczelnego biuletynu, który stał się trzecim na świecie czasopismem poświęconym nowotworom oraz walką z nimi. Czasopismo to, znane w późniejszych latach jako „Nowotwory”, ukazuje się do dziś.

Współtworzył także pierwszy polski program przeciwnowotworowy, a habilitację uzyskał w 1924 roku na podstawie pracy z zakresu patologii i interny. W 1928 roku został ordynatorem Oddziału Wewnętrznego Szpitala Ujazdowskiego, pełniąc tę funkcję aż do swojej śmierci. Zmarł 10 kwietnia 1934 roku w Warszawie. Po jego odejściu, redaktorem „Nowotworów” został Bronisław Adam Wejnert.

Przypisy