Ludwik Krasucki

Życiorys

Urodziny Ludwika Krasuckiego miały miejsce w Warszawie, w rodzinie żydowskiej, która była zasymilowana. Jego ojcem był inżynier Jakub Kaferman (1897–1941), natomiast matką Stefania z domu Krasucka (1895–1970). Z tej strony rodziny, a dokładniej mówiąc, ze strony matki ojca, Nikodema Krasuckiego (1868–1942), Ludwik był potomkiem pierwszego rabina warszawskiego, Szlomo Zalmana Lipszyca. Po ukończeniu studiów prawniczych na Uniwersytecie Warszawskim, Ludwik w czasie II wojny światowej walczył jako żołnierz Armii Krajowej, a po aresztowaniu trafił do obozu koncentracyjnego Stutthof, gdzie aktywnie uczestniczył w obozowym ruchu oporu.

Po wojnie powrócił do swojej ojczyzny – Polski. W latach 1954–1974 wykładał jako dziennikarz w Trybunie Ludu. Od 1949 roku związany był z Polską Zjednoczoną Partią Robotniczą (PZPR). Pełnił rolę sekretarza Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Szczecinie między 1954 a 1955 rokiem. W październiku 1981 roku, Plenum Komitetu Centralnego PZPR powołało go do Zespołu, którego celem była naukowa synteza historii polskiego ruchu robotniczego.

W okresie PRL-u, Ludwik Krasucki otrzymał liczne odznaczenia, w tym Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Order Sztandaru Pracy II klasy, Medal 10-lecia Polski Ludowej, Medal 30-lecia Polski Ludowej oraz odznakę Zasłużony Działacz Kultury.

W dniu 15 maja 2003 roku, otrzymał nominację na stopień podporucznika od Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego oraz zaszczytny Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. Ludwik spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, w kwaterze B17-5-11.

Jego wkład w negocjacje dotyczące niemieckich odszkodowań dla polskich ofiar III Rzeszy był nieoceniony. W dodatku, Ludwik czynił znaczne starania w dążeniu do realizacji tych wypłat, a także odegrał kluczową rolę w budowaniu współpracy polsko-żydowskiej. Szukał sposobu, aby skutecznie łączyć interesy środowiska żydowskiego z potrzebami wszelkich ofiar nazizmu.

Życie prywatne

Ludwik Krasucki był osobą, którą charakteryzowały wyjątkowe relacje prywatne. Trzykrotnie wstępował w związek małżeński, co świadczy o jego bogatym życiu uczuciowym. Jego trzecia żona to aktorka Alina Kaniewska, która przyszła na świat w 1931 roku. Alina Kaniewska jest znana jako wieloletnia solistka Operetki Warszawskiej, gdzie odnosiła liczne sukcesy artystyczne.

Przypisy