Bohdan Lewartowski

Życiorys

W 1954 roku Bohdan Lewartowski uzyskał dyplom lekarza w Akademii Medycznej w Warszawie. W 1959 roku zdobył specjalizację w dziedzinie chorób wewnętrznych (I stopień). Dwa lata później, w 1961 roku, obronił pracę doktorską pt. „Badania nad wpływem węzła zatokowego na cykl pobudliwości mięśnia sercowego” na tej samej uczelni, co pozwoliło mu uzyskać stopień doktora nauk medycznych. W 1965 roku, również tam, uzyskał stopień doktora habilitowanego, na podstawie pracy zatytułowanej „Badania nad fizjologiczną rolą acetylocholiny w czynności serca”. W 1973 roku Lewartowski został profesorem nadzwyczajnym, a dziewięć lat później, w 1982 roku, otrzymał tytuł profesora zwyczajnego.

Zawodowo związany był z Akademią Medyczną w Warszawie, a później z Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego. Pełnił rolę kierownika Zakładu Fizjologii Klinicznej CMKP w latach 1967-1999 oraz dyrektora CMKP w latach 1974-1981.

Ważnym aspektem jego kariery była współpraca z Polską Akademią Nauk, gdzie był członkiem rzeczywistym. Miedzy innymi, w latach 1991-1995 pełnił funkcję Przewodniczącego Komitetu Nauk Fizjologicznych PAN. W latach 2000-2004 był Przewodniczącym Rady Naukowej Centrum Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej PAN, a także Przewodniczącym Komisji Nagród przy Wydziale Nauk Medycznych PAN w latach 1998-2007.

Lewartowski należał do wielu polskich i zagranicznych towarzystw naukowych. Był członkiem zwyczajnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego oraz członkiem International Academy of Cardiovascular Sciences, a także Council of European Section of International Society for Heart Research.

W obszarze swojej działalności naukowej, we współpracy z Zofią Kuratowską, wykazał, że nerki produkują hormon erytropoetynę w warunkach niedotlenienia. Dodatkowo, prowadził badania dotyczące roli siateczki sarkoplazmatycznej w sprzężeniu elektromechanicznym miocytów zarówno zdrowego, jak i niewydolnego serca.

Przypisy