Instytut Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej im. Mirosława Mossakowskiego Polskiej Akademii Nauk

Historia

W 1967 roku, na mocy uchwały Prezydium Polskiej Akademii Nauk, powstało Centrum Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej PAN. Ta instytucja obejmowała sześć jednostek naukowych, które działały w obrębie Wydziału VI Nauk Medycznych Polskiej Akademii Nauk. Placówki te były rozlokowane w różnych lokalizacjach Warszawy, co świadczy o ich dużym znaczeniu i różnorodności działalności. W 1997 roku nastąpiło przeniesienie wszystkich jednostek do nowego budynku zlokalizowanego przy ulicy Pawińskiego 5, co pozwoliło na utworzenie nowych pracowni oraz rozwój infrastruktury.

W 2002 roku Prezydium PAN podjęło decyzję o zmianie nazwy na Instytut Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej im. Mirosława Mossakowskiego, co upamiętniło znaczący wkład tego wybitnego naukowca w rozwój medycyny w Polsce.

Dyrektorzy

• prof. dr hab. Zygmunt Ruszczewski (1967–1968),
• prof. dr hab. Witold Karczewski (pełniący obowiązki Dyrektora) (1969),
• prof. dr hab. Adam Kunicki (1970–1974),
• prof. dr hab. Mirosław Mossakowski (1975–2001),
• prof. dr hab. Jan Albrecht (pełniący obowiązki Dyrektora) (2001–2002),
• prof. dr hab. Zbigniew Czernicki (2002–2010),
• prof. dr hab. Andrzej W. Lipkowski (2010–2014),
• prof. dr hab. n. med. Maria Barcikowska-Kotowicz (2015–2019),
• prof. dr hab. n. med. Leonora Bużańska (od 2019).

Działalność naukowa

Instytut Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej im. Mirosława Mossakowskiego Polskiej Akademii Nauk prowadzi zakrojone na szeroką skalę badania, które skupiają się na różnych aspektach zdrowia i chorób.

Główne obszary zainteresowania badawczego obejmują:

• mechanizmy chorób i uszkodzeń układu nerwowego oraz potencjalne metody ich leczenia,
• mechanizmy chorób oraz podejścia terapeutyczne do innych tkanek i narządów, w tym zaburzenia funkcjonowania kłębuszków nerkowych, nowotwory trzustki oraz jelita grubego, a także niedoczynność oraz nadczynność tarczycy.

Warto wspomnieć, że jednostka posiada uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora nauk medycznych oraz doktora habilitowanego w dziedzinie biologii medycznej i medycyny.