Aniela Szycówna

Życiorys

W 1886 roku Aniela Szycówna uzyskała dyplom nauczyciela języka polskiego, a jej dalsza edukacja obejmowała uczestnictwo w kursach dokształcających, które odbywały się w ramach tzw. Uniwersytetu Latającego. Od 1907 do 1918 roku pełniła rolę wykładowczyni pedagogiki na Wydziale Humanistycznym Towarzystwa Kursów Naukowych w Warszawie.

Była redaktorką czasopism pedagogicznych, takich jak „Nowe Tory” oraz „Szkoła Powszechna”, a także współpracowała z „Przeglądem Pedagogicznym”. Prowadziła badania dotyczące zasobu pojęć dziecięcych, wykorzystując kwestionariusz spostrzeżeń Jana Władysława Dawida, z którym miała długotrwałą współpracę. Zajmowała się także kierowaniem Polskim Towarzystwem Badań nad Dziećmi w latach 1907-1921 oraz była członkinią Polskiego Towarzystwa Filozoficznego we Lwowie.

Ostatnie chwile swojego życia spędziła w Warszawie, gdzie została pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 35-3-24/25).

Ważniejsze prace naukowe

W dorobku naukowym Anieli Szycównej można znaleźć wiele cennych publikacji, które miały znaczący wpływ na rozwój pedagogiki. Wśród nich wyróżniają się szczególnie:

• Rozwój pojęciowy dziecka w okresie 6–12 lat (1899),
• O powinnościach nauczyciela i jego kształceniu (1915).

Przypisy