Kamienica Banku Handlowego i Abrama Wachsmachera w Warszawie

Historia

W głębi tej posesji, w roku 1784, istniał dworek należący do Jakuba Usarzewskiego. Zanim nastał rok 1790, z przodu dobudowano dwukondygnacyjną kamieniczkę. Dworek został zburzony w 1819 roku, a kamienica była systematycznie rozbudowywana w kolejnych latach. W ciągu dziewiętnastego wieku, nieruchomość zmieniała właścicieli wielokrotnie, co nadało jej niepowtarzalny charakter.

W 1919 roku, nieruchomość została nabyta przez Bank Handlowy oraz Abrama Wachsmachera. W latach 1932–1933 zrealizowano nowoczesny sześciokondygnacyjny budynek, który został zaprojektowany przez Jerzego Gelbarda i Romana Sigalina. W 1939 roku udziały w Banku Handlowym zostały wykupione przez Abram i Cłuwa Offajerów. Ten luksusowy budynek stał się jednym z reprezentacyjnych przykładów wczesnego funkcjonalizmu, który wyraźnie wyróżniał się na tle pozostałej zabudowy Nowego Światu.

Na parterze oraz w podziemiach kamienicy powstał prestiżowy lokal o nazwie „Paradis”, który łączył funkcje kawiarni oraz dansingu. Kamienica przetrwała II wojnę światową niemal w nienaruszonym stanie, co jest godne podkreślenia. Po wojnie lokal na parterze kontynuował działalność pod dawną nazwą przez kilka lat, a po jego upaństwowieniu przyjęto nową nazwę – „Melodia”. Ze względu na bliskie sąsiedztwo siedziby Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, miejsce to cieszyło się dużą popularnością wśród komunistycznej nomenklatury.

W roku 2004 kamienica przeszła gruntowny remont, który przywrócił jej dawny blask. Obecnie na parterze budynku działa klub Hustler, w którym odbywają się liczne imprezy.

Przypisy