Kamienica Kwiecińskiego w Warszawie

Kamienica Kwiecińskiego, znana również jako Pod Łabędziem, to klasycystyczna budowla zlokalizowana przy ulicy Mariensztat 9, na terenie warszawskiego Śródmieścia. Powstała w latach 1780-1784 na zlecenie Józefa Kwiecińskiego, znanego kupca i finansisty.

Charakteryzuje się jedenastoosiową strukturą oraz trzykondygnacyjnym układem. Kamienica jest dwutraktowa oraz sklepiona w części przyziemia. W centralnym miejscu nad bramą, w zwieńczeniu drzwi balkonowych, umieszczono godło łabędzia, które jest symbolem budynku. Niestety, podczas powstania warszawskiego, ta cenną architektoniczną perłę spotkał tragiczny los – została spalona.

W latach 1948-1950 kamienica została gruntownie odbudowana według projektu Zygmunta Stępińskiego, co przyczyniło się do przywrócenia jej dawnego blasku. W 2006 roku, na podwórzu kamienicy, planowano budowę podziemnego parkingu o powierzchni 560 m². Ta decyzja, podjęta przez śródmiejską delegaturę Biura Naczelnego Architekta Miasta, spotkała się z gwałtownym protestem mieszkańców, którzy obawiali się negatywnego wpływu inwestycji na ich otoczenie. Równocześnie, inwestor miał w planach przekształcenie poddasza kamienicy w cztery lokale mieszkalne.