Zofia Zaks

Życiorys

Zofia Zaks przyszła na świat w żydowskiej rodzinie, której historia była naznaczona tragedią. Jej ojciec, Mieczysław, został tragicznie zamordowany w kwietniu 1943 roku w getcie warszawskim, a matka Franciszka żyła do 1989 roku. Zofia uczęszczała do Liceum Ogólnokształcącego im. Bolesława Limanowskiego w Warszawie, które odegrało ważną rolę w jej edukacji.

W latach 1951-1956 studiowała na Wydziale Dyplomatyczno-Konsularnym Szkoły Głównej Służby Zagranicznej, gdzie uzyskała magisterium z zakresu nauk politycznych. Następnie, w 1957 roku, uzupełniała swoje studia w Centre Européen Universitaire przy uniwersytecie w Nancy. W 1966 roku uzyskała stopień doktora w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, pracując pod kierunkiem Henryka Jabłońskiego.

W latach 1962-1966 pełniła funkcję adiunkta w Zakładzie Historii Polski Nowoczesnej i Najnowszej, a następnie kontynuowała pracę w Zakładzie Historii Najnowszej Powszechnej i Polski Instytutu Historycznego UW, gdzie pozostała do 1978 roku. Równocześnie, od 1955 do 1960 roku, pracowała na Szkole Głównej Służby Zagranicznej jako asystent oraz starszy asystent, a także w Wojskowym Instytucie Historycznym.

Po 1978 roku Zofia Zaks rozpoczęła pracę w IKS PAN, a od 1985 do 1995 roku była związana z Instytutem Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk. Jej główna specjalizacja koncentrowała się na historii najnowszej, co czyniło ją istotnym głosem w polskiej historiografii.

W latach 2000-2001 Zofia pełniła rolę przewodniczącej Stowarzyszenia Dzieci Holocaustu w Polsce, co stanowiło znaczący wkład w działalność na rzecz pamięci o Holocaustzie. Niestety, jej życie zakończyło się tragicznie w wyniku wypadku samochodowego 24 lipca 2001 roku. Została pochowana na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie, w sektorze 2a-5-3.

Przypisy