Jerzy Bajszczak

Życiorys

Jerzy Bajszczak to postać, której życie wypełnione jest wieloma osiągnięciami. Urodził się jako syn Stanisława i Heleny. W 1959 roku zdobył tytuł magistra inżyniera budownictwa lądowego na Politechnice Krakowskiej, co stało się fundamentem jego przyszłej kariery zawodowej.

Ważnym punktem w jego biografii było uczestnictwo w konwoju studentów i robotników, który transportował pomoc humanitarną dla mieszkańców Budapesztu w 1956 roku, w związku z powstaniem węgierskim. W latach 1951–1956 był członkiem Związku Młodzieży Polskiej, a po 1970 roku przystąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

W latach 1961-1967 Jerzy Bajszczak pełnił funkcję kierownika budowy w Warszawskim Przedsiębiorstwie Budowy Pieców Przemysłowych. Następnie, do 1970 roku, pracował jako naczelnik wydziału w Zjednoczeniu Budownictwa Zakładów Chemicznych w Warszawie, a później jako dyrektor Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego „Kujawy” w Włocławku, gdzie pozostał do 1973 roku.

W roku 1974 objął stanowisko dyrektora departamentu w Ministerstwie Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych. Jego kariera nabrała tempa, gdy w 1980 roku został dyrektorem naczelnym Ośrodka Badawczo-Projektowego Budownictwa Przemysłowego BISTYP. W latach 1986-1987 pełnił ważną rolę jako minister budownictwa, gospodarki przestrzennej i komunalnej w rządzie Zbigniewa Messnera. W 1988 roku został mianowany pełnomocnikiem rządu do spraw realizacji inwestycji surowcowych w Związku Radzieckim.

Warto również wspomnieć o jego córce, Mirosławie Bajszczak-Krzyżanowskiej, która jest nauczycielką historii w XV Liceum Ogólnokształcącym im. Narcyzy Żmichowskiej w Warszawie.

Przypisy