Maryla Karwowska

Życiorys

Maryla Karwowska, utalentowana śpiewaczka, miała niezwykle ważną postać w swoim życiu, którą był Wacław Brzeziński – jej nauczyciel śpiewu. Zadebiutowała w 1924 roku na scenie Opery Warszawskiej, gdzie zaprezentowała swoje umiejętności w inscenizacji „Zmarłych oczu” Eugena d’Alberta. Występy Karwowskiej w tym teatrze trwały aż do 1939 roku, a w tym czasie miała okazję zrealizować ponad 40 różnych partii operowych.

W okresie II wojny światowej Maryla, wspólnie z mężem, sporadycznie występowała w przedstawieniach operetkowych, takich jak „Ptasznik z Tyrolu” Karla Zellera oraz „Kraina uśmiechu” Franza Lehára. Jej talent został również dostrzeżony w jawnym Teatrze Miasta Warszawy, gdzie brała udział w operetce „Błękitna Maska”. Po wojnie, w 1946 roku, powróciła do opery, debiutując w roli Rozyny w „Cyruliku sewilskim” Gioacchina Rossinego. W tym czasie nie ograniczała się tylko do opery, występując także w koncertach estradowych oraz przedstawieniach w teatrach operetkowych w Warszawie i Krakowie.

W dalszych latach Karwowska przez krótki czas współpracowała z teatrami dramatycznymi w Szczecinie. Po powrocie do Warszawy w 1954 roku, związała się w 1955 z Teatrem Nowym, gdzie kontynuowała swoją karierę artystyczną, również w operetkach, aż do 1966 roku. Jej wkład w polską kulturę muzyczną jest nie do przecenienia.

Maryla Karwowska spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 209-5-7), gdzie jej dziedzictwo artystyczne pozostaje pamiętane.

Przypisy