Leon Łukaszewicz

Życiorys

Leon Łukaszewicz, absolwent Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, zdał maturę w roku 1943 na tajnych kompletach, a następnie jako starszy strzelec Armii Krajowej brał udział w heroicznych zmaganiach powstania warszawskiego.

W 1948 roku rozpoczął pracę w Dziale Radiolokacji w Państwowym Instytucie Telekomunikacyjnym w Warszawie. 23 grudnia tego samego roku uczestniczył w spotkaniu, które zorganizował Kazimierz Kuratowski. To tam zapadła decyzja o powołaniu Grupy Aparatów Matematycznych (GAM), której zadaniem było stworzenie pierwszej polskiej elektronicznej maszyny liczącej. Łukaszewicz w ramach GAM pracował nad analitycznym Analizatorem Równań Różniczkowych (ARR), projekt ten ukończono w 1953 roku.

W kolejnych latach jego osiągnięcia obejmowały konstrukcję komputerów takich jak XYZ (1958), ZAM-2 (1960) oraz ZAM-41 (1964). Specjalizował się w językach formalnych i stworzył języki programowania SAKO oraz EOL. W latach 1959–1966 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Maszyn Matematycznych Polskiej Akademii Nauk (PAN).

W 1976 roku został członkiem zwyczajnym PAN, a w latach 1972–1994 pracował w Instytucie Podstaw Informatyki Polskiej Akademii Nauk. Był inicjatorem i długoletnim redaktorem naczelnym miesięcznika „Maszyny Matematyczne”, który później przekształcił się w czasopismo „Informatyka”.

Reprezentował Polskę w międzynarodowym stowarzyszeniu International Federation for Information Processing, gdzie przez kolejne dwie kadencje pełnił obowiązki wiceprezesa. Niezwykle aktywny w swoim fachu, był również członkiem-założycielem Polskiego Towarzystwa Informatycznego.

W roku 1999 odznaczono go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Po zakończeniu życia znalazł spoczynek na cmentarzu Powązkowskim, w kwaterze 196-2-29,30.