Edmund Jerzy Jankowski

Życiorys

Edmund Jerzy Jankowski ukończył gimnazjum im. św. Stanisława Kostki, a następnie podjął studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W trakcie swojej edukacji aktywnie uczestniczył w działalności Sodalicji Mariańskiej. Przygotował pracę magisterską pt. *Pogląd na świat Stefana Garczyńskiego* pod opieką prof. Józefa Ujejskiego. Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę jako nauczyciel w Liceum Fundacji Sułkowskich w Rydzynie, a następnie, po powrocie do Warszawy, uczył w liceum oo. Marianów na Bielanach.

W okresie II wojny światowej był zaangażowany w tajne nauczanie. Po tragicznym upadku powstania warszawskiego, przebywał na Kielecczyźnie. Po wojnie powrócił do stolicy, gdzie kontynuował swoją pracę nauczyciela, a równocześnie aktywnie uczestniczył w działalności Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Jankowski był również organizatorem i prowadzącym Archiwum Elizy Orzeszkowej.

Gdy TNW zostało włączone do Polskiej Akademii Nauk, Jankowski został zatrudniony w Instytucie Badań Literackich PAN, gdzie uzyskał tytuł doktora, a następnie habilitował się na podstawie swojego opracowania edytorskiego dotyczącego Listów Elizy Orzeszkowej. Po tym sukcesie uzyskał stopień docenta. Od 1956 roku zasiadał w Radzie Naukowej IBL, a także pełnił funkcję kierownika Pracowni Dokumentacji i Edytorstwa Literatury XIX wieku.

W 1967 roku dołączył do Komisji Egzaminacyjnej dla Dyplomowanych Pracowników Dokumentacji Naukowej przy PAN. Był aktywnym członkiem komisji edytorskiej Komitetu Nauk o Literaturze Polskiej PAN. Jankowski angażował się także w działalność Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza, pełniąc przez sześć lat funkcję sekretarza, a przez kolejnych dwadzieścia lat zajmując stanowisko wiceprezesa Zarządu Głównego.

Edmund Jerzy Jankowski spoczywa na cmentarzu Powązkowskim, w kwaterze A-4-18/19.

Przypisy