Bronisław Latosiński

Życiorys

Bronisław Latosiński pochodził z rodziny robotniczej, co miało istotny wpływ na jego późniejsze życie i karierę. W 1922 roku ukończył Szkołę Podchorążych w Warszawie, a cztery lata później, w 1926 roku, zdobył dyplom z Wyższej Szkoły Handlowej w Warszawie. W listopadzie 1918 roku, wstąpił do 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej i brał udział w walkach podczas wojny polsko-ukraińskiej. Po ukończeniu studiów, w 1926 roku, rozpoczął pracę w administracji publicznej, a w latach 1933-1939 piastował stanowisko delegata starostw grodzkich w Zarządzie Miejskim w Warszawie.

Kiedy wybuchła II wojna światowa, w sierpniu 1939 roku został powołany do wojska i uczestniczył w obronie Modlina. Z rodziną przebywał w Siemiatyczach aż do końca października 1944 roku. Przed 1945 rokiem nie był członkiem żadnej partii politycznej. Po wojnie zaczął działać w Polskiej Partii Robotniczej oraz Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od kwietnia 1945 roku był członkiem egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PPR w Olsztynie, gdzie pełnił rolę II sekretarza.

W marcu 1945, na własną prośbę, trafił z grupą inicjatywną do Olsztyna, gdzie uchodził za protegowanego Jakuba Prawina. Już 30 marca 1945 roku objął stanowisko pierwszego prezydenta miasta, a początkowo pełnił także obowiązki starosty powiatu grodzkiego. Został formalnie mianowany na tę funkcję 20 kwietnia, a jego kadencja trwała do 5 listopada 1945 roku, kiedy to rozpoczął urlop nie wracając na to stanowisko. Rezygnacja ta była związana z nieprawidłowościami w Mazurskim Zrzeszeniu Chemicznym, z którego był udziałowcem. Na początku 1946 roku trafił do więzienia, lecz sprawa została umorzona w sierpniu tego samego roku z powodu braku dowodów.

Po wyjściu na wolność w 1946 roku, Latosiński zarządzał olsztyńskim oddziałem Zakładów Przemysłowych Warszawa-Elbląg-Olsztyn (WEO) i zasiadał w radzie nadzorczej tej spółki. W maju 1946 roku zatrudniono go w Państwowym Zjednoczeniu Drzewnym. Później obejmował różne stanowiska w administracji, zajmując się energetyką i żeglugą, m.in. pracując w Centrali Handlowej Przemysłu Chemicznego, jako inspektor Centralnego Zaopatrzenia Techniczno-Materiałowego, a od 1951 roku w Ministerstwie Energetyki oraz Ministerstwie Żeglugi i Gospodarki Wodnej. W 1961 roku znalazł zatrudnienie w Zespole Handlu Zagranicznego Najwyższej Izby Kontroli.

W życiu prywatnym był żonaty z Leokadią (ur. 1907), z którą doczekał się dwóch córek.

Odznaczenia

Bronisław Latosiński może poszczycić się licznymi odznaczeniami, które świadczą o jego odwadze i poświęceniu podczas służby wojskowej.

Dwukrotnie uhonorowany Krzyżem Walecznych, otrzymał to odznaczenie za swoje bohaterstwo w walkach stoczonych w 1919 oraz 1939 roku.

Dodatkowo, został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, co podkreśla jego zasługi dla kraju. W jego zasobach znajduje się również Odznaka Honorowa „1000-lecie Państwa Polskiego”, która jest dostrzegalnym znakiem jego wkładu w historię Polski.