Ulica Kowelska w Warszawie

Opis

„Historia ulicy Kowelskiej sięga 1861 roku, kiedy to została wprowadzona jako jedna z ulic Nowej Pragi. Początkowo nosiła nazwę Wspólna i przez około 1875 rok była rozwijana wyłącznie po stronie nieparzystej, na zachodzie. Przejęcie w 1875 roku przez Zarząd Warszawskiego Okręgu Wojskowego terenów po zachodniej stronie dzisiejszej ul. 11 Listopada spowodowało dynamiczny rozwój zabudowy w kierunku wschodnim oraz parcelację terenu również po parzystej stronie ulicy.

W 1891 roku ulica, wraz z całym obszarem Nowej Pragi, została włączona do Warszawy oraz zmieniła swoją nazwę na Kowelska. Zmiana ta miała miejsce, gdyż w śródmieściu funkcjonowała już ulica Wspólna. Nowa nazwa upamiętniała miasto Kowel.

W 1924 roku większość terenu pomiędzy ulicami Kowelską a Środkową, gdzie wcześniej funkcjonowały składy drewna spółki „Endelman i Papierny”, przeszła w ręce magistratu, który planował budowę szkoły. W latach 1934–1935 zakończono wznoszenie nowoczesnego budynku, do którego przeniesiono z czynszowych kamienic szkoły powszechne nr 48, 89 oraz 136.

Podczas lat 30. XX wieku planowano przedłużenie ulicy w kierunku północnym, jednak projekt ten nie został nigdy zrealizowany. W czasie II wojny światowej ulica uniknęła poważniejszych zniszczeń. W 1945 roku w kamienicy nr 4 mieściła się pierwsza siedziba Biura Odbudowy Stolicy. Po 1945 roku zlikwidowano wszelką drewnianą zabudowę, która istniała w tej okolicy.

W kulturze

W latach 1911−1912 powstała kamienica Marii Kossakowskiej (nr 6), która stała się rozpoznawalnym obiektem w filmowym świecie. Obiekt ten odegrał istotną rolę jako kluczowa lokalizacja filmowa, kiedy to wystąpił jako kamienica przy ul. Złotej 25 w drugiej części popularnego serialu „Dom”.

Przypisy