Główna Biblioteka Lekarska im. Stanisława Konopki

Opis

Główna Biblioteka Lekarska im. Stanisława Konopki pełni kluczową rolę w gromadzeniu wszelkiej polskiej literatury dotyczącej medycyny oraz nauk pokrewnych, a także najważniejszych światowych publikacji medycznych. Stanisław Konopka był założycielem tej instytucji i jej pierwszym dyrektorem.

Biblioteka charakteryzuje się posiadaniem 15 oddziałów terenowych, co umożliwia jej dotarcie do szerokiego grona odbiorców. Warto również zaznaczyć jej działalność wydawniczą, która obejmowała publikację „Polskiej Bibliografii Lekarskiej” w latach 1945–1965 oraz „Biuletynu Głównej Biblioteki Lekarskiej” w okresie od 1952 do 2002 roku.

W obrębie Działu Zbiorów Specjalnych, zlokalizowanego przy ul. Jazdów 1A, gromadzone są zbiory odnoszące się do historii nauk medycznych. Zbiory te są opracowywane, przechowywane oraz udostępniane dla wszystkich zainteresowanych badaniami w tym zakresie.

W sierpniu 2011 roku Minister Zdrowia ogłosił zamiar podziału Głównej Biblioteki Lekarskiej na dwie różne instytucje: Główną Bibliotekę Lekarską oraz Narodowe Muzeum Nauk Medycznych, które powstało na bazie Zbiorów Specjalnych GBL, co wskazuje na jej rozwój oraz modernizację w odpowiedzi na potrzeby współczesnych badań oraz edukacji medycznej.

Dyrektorzy

Oto lista dyrektorów Głównej Biblioteki Lekarskiej im. Stanisława Konopki, pokazująca ich kadencje na przestrzeni lat:

• Stanisław Konopka 1945–1970,
• Feliks Widy-Wirski 1971–1981,
• Janusz Kapuścik 1981–1999,
• Aleksander Tulczyński 2000–2011,
• Wojciech Giermaziak 2011–2024,
• Feliks Orchowski (p.o.) od 2024.

Oddziały

Oddziały Biblioteki Lekarskiej są usytuowane w 15 różnych miastach, co świadczy o ich szerokim zasięgu i dostępności dla lokalnych społeczności.

• Bełchatów − 1990,
• Biała Podlaska − 2015,
• Bielsko-Biała − 1992,
• Ciechanów − 2005,
• Częstochowa − 1984,
• Elbląg − 1990,
• Gorzów Wielkopolski − 1990,
• Kalisz, w latach 1981–2005 i ponownie od 2022,
• Katowice − 1955,
• Kielce − 1955,
• Koszalin,
• Opole − 1963,
• Radom − 1991,
• Słupsk − 1991,
• Toruń − 1990,
• Zielona Góra − 1984.

Każdy z wymienionych oddziałów odgrywa kluczową rolę w lokalnej społeczności, promując wiedzę oraz dostęp do zasobów medycznych.

Przypisy