Zofia Gołębiowska

Życiorys

Ukończyła studia magisterskie w 1946 roku, a dwa lata później obroniła doktorat. Jej kariera naukowa nabrała tempa, gdy w 1958 roku objęła stanowisko docenta w Instytucie Ochrony Roślin w Poznaniu. W 1963 osiągnęła tytuł profesora nadzwyczajnego, a następnie został jej nadany tytuł profesora zwyczajnego.

Specjalizowała się w badaniach dotyczących szkodników zbóż oraz produktów magazynowych. Jej zainteresowania obejmowały biologię i ekologię wielu owadów oraz roztoczy, w tym takich jak ploniarka zbożówka, niezmiarka paskowana, wołek zbożowy oraz rozkruszek drobny.

W dorobku Zofii Gołębiowskiej znalazło się 160 publikacji naukowych, wśród których wyróżniają się tytuły takie jak „Wołek zbożowy (Calandra granaria L.) – morfologia, ekologia, biologia i zwalczanie” oraz „Stenodiplosis bromicola Mar. et AG. (Diptera, Cecidomyidae) nowo odkryty szkodnik nasion stokłosy bezostnej (Bromus inermis Leyss.) w Polsce”. Była również autorką trzech podręczników.

Oprócz pracy naukowej, była także organizatorką oraz przez wiele lat kierowała Pracownią Entomologii Rolniczej, Akarologii i Szkodników Magazynowych w Instytucie Ochrony Rolnictwa w Poznaniu. Działała aktywnie w środowisku entomologicznym, pełniąc funkcję przewodniczącej poznańskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Entomologicznego. Należała do wielu rad naukowych, w tym: Instytutu Ochrony Roślin w Poznaniu, Instytutu Ekologii PAN, Komitetu Ochrony Roślin PAN oraz Komitetu Zoologii PAN.

W 1995 roku została odznaczona tytułem Członka Honorowego Polskiego Towarzystwa Entomologicznego, a trzy lata później otrzymała Medal Za Zasługi dla Polskiego Towarzystwa Entomologicznego.

Ostatnie chwile swego życia spędziła w Poznaniu, a po śmierci została pochowana na Cmentarzu Junikowskim.

Przypisy