Władysław Józef Stankiewicz

Życiorys

W 1939 roku Władysław Józef Stankiewicz zdał maturę w Liceum im. Tadeusza Czackiego, rozpoczynając swoją drogę edukacyjną. Wkrótce potem wziął udział w kampanii wrześniowej, a po jej niepowodzeniu podjął ewakuację przez Węgry do Francji. Tam walczył w ramach kampanii francuskiej. Jako oficer I Pułku Artylerii 1 Dywizji Pancernej, dowodzonej przez generała Stanisława Maczka, aktywnie uczestniczył w walkach na terenach Belgii, Holandii i Niemiec. Po zakończeniu II wojny światowej zdecydował się pozostać w Wielkiej Brytanii, gdzie kontynuował naukę na Uniwersytecie w St. Andrews oraz London School of Economics and Political Science.

W 1952 roku Stankiewicz podjął decyzję o emigracji do Stanów Zjednoczonych. Tam zaczął pracować jako asystent w Środkowoeuropejskim Centrum Badań w Nowym Jorku. Dwa lata później rozpoczął karierę akademicką, zostając wykładowcą w Centrum Studiów Międzynarodowych na Uniwersytecie w Princeton. Po pięciu latach, w 1956 roku, osiedlił się w Kanadzie. W Ontario przez rok pełnił funkcję rządowego doradcy ekonomicznego, a następnie związał swoje życie zawodowe z University of British Columbia.

W latach 1957-1961 Stankiewicz był adiunktem, a w 1961 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego. W roku 1965 został profesorem tytularnym. Jego osiągnięcia w dziedzinie naukowej zostały docenione, gdy w 1966 roku został wybrany na członka Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie. W 1987 roku przeszedł na emeryturę, uzyskując honorowy tytuł profesora seniora. Osobą towarzyszącą w jego życiu była żona, Markéta Götz-Stankiewicz.

Przypisy