Wincenty de Lesseur

Życiorys

Wincenty de Lesseur pochodził z rodziny francuskiej, która została spolonizowana i nobilitowana, jednak nigdy nie przyjął spolszczonej formy swojego nazwiska. W okresie swojego kształcenia rozwijał swoje umiejętności w Malarni Zamkowej, gdzie miał przyjemność uczyć się pod okiem Marcella i Fryderyki Bacciarelli. Jego głównym mecenasem oraz najważniejszym odbiorcą twórczości był król Stanisław August Poniatowski, który docenił jego talent. Wyrazem tego uznania były jego częste uczestnictwa w „obiadach czwartkowych”, a w 1787 roku otrzymał prestiżowy tytuł szambelana.

Dodatkowo, Wincenty de Lesseur współpracował z wieloma polskimi rodzinami magnackimi, takimi jak Czartoryscy, Mniszchowie oraz Tarnowscy. Od 1800 roku przebywał w ich Dzikowie, gdzie kontynuował swoją pracę artystyczną. W 1803 roku osiedlił się w zakupionym majątku Kozerki, gdzie z pasją gromadził osobliwą kolekcję rysunków oraz rycin.

Twórczość

W jego najwcześniejszych dziełach, stworzonych w drugiej połowie lat 80., widać nadzwyczajny poziom artystyczny oraz wyrafinowanie w wykorzystaniu kolorów, które w pełni eksploatują możliwości gwaszu, często współpracującego z akwarelą. Mistrzowsko stworzył także miniatury na kości słoniowej, najczęściej w technice pointylizmu, uzyskując efekt gładkości. Misterne portrety najchętniej umieszczał na tle o szarosrebrzystym odcieniu. Z biegiem lat jego paleta barw stawała się coraz bardziej nasycona, co szczególnie zauważalne jest w późniejszych miniaturach. Oprócz gwaszy, artysta tworzył również portrety pastelowe.

Malował portrety króla Stanisława Augusta, innych europejskich monarchów, narodowych bohaterów, artystów oraz uczonych, a także przedstawicieli rodzin magnackich i ich bliskich znajomych. Oprócz prac wykonanych z natury, realizował miniatury, w szczególności wizerunki wybitnych Polaków, bazując na obrazach Marcella Bacciarellego, Józefa Grassiego oraz Jana Chrzciciela Lampiego. Jego umiejętności rozwijali Maciej Topolski oraz Waleria Tarnowska.

Oprócz dzieł, które zachowały się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie i Muzeum Narodowym w Krakowie, istnieje także bogata kolekcja miniatur de Lesseura oraz Tarnowskiej, pochodząca z rodzinnych zbiorów Tarnowskich z Dzikowa, która znajduje się w Muzeum Polskim w Rapperswilu.

Przypisy