Tadeusz Anastazy Prószyński

Biografia

Urodził się jako syn Konrada i Cecylii z Puciatów, a jego bratem był Kazimierz. W młodości uczęszczał do Gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie, gdzie zdobywał podstawy wykształcenia. Po złożeniu matury w szkole realnej w Łowiczu, podjął studia na Wydziale Rolniczym Instytutu Agronomiczno-Leśnego w Puławach. W czasie studiów zaangażował się w działalność Związku Młodzieży Polskiej „Zet”.

W 1895 roku został aresztowany przez carskie władze ze względu na swoją aktywność w sferze oświatowej wśród włościan. Swoją karę rozpoczął w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej, gdzie spędził 17 miesięcy. Następnie, na skutek wyroku, został zesłany na Syberię na okres trzech lat, gdzie pracował jako pomocnik notariusza.

Powrócił do Polski w 1900 roku, by stać się publicystą w Gazecie Świątecznej, wydawanej przez jego ojca. Po śmierci ojca w 1908 roku przejął kierownictwo gazety oraz Księgarni Krajowej w Warszawie. Był współzałożycielem oraz długoletnim członkiem zarządu, a także wiceprezesem Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy Polskich.

Podczas wojny polsko-bolszewickiej działał w wydziale prasowym Armii Ochotniczej. W 1922 roku został wybrany posłem na Sejm RP z okręgu nr 24 Łuków, siedząc w komisji walki z drożyzną oraz zasiadając w Radzie Naczelnej Związku Ludowo-Narodowego. Zmarł 12 stycznia 1925 roku, a jego miejsce spoczynku znajduje się na cmentarzu Powązkowskim (kwatera T-1-15/16).

Życie prywatne

W dniu 28 października 1896 roku, w detenckim otoczeniu Cytadeli, Tadeusz Anastazy Prószyński zdecydował się na zawarcie małżeństwa z Wandą Krzyżanowską. To wydarzenie miało miejsce pomimo trudnych okoliczności, w jakich przyszło żyć młodej parze, bowiem Wanda nie tylko podjęła decyzję o małżeństwie, ale również wspierała męża na jego zesłaniu.

Ich związek zaowocował czterema synami, którymi byli Tadeusz, Stanisław Antoni, Jan Leszek oraz Jerzy. Każdy z nich miał wpływ na rozwój rodziny Prószyńskich i był kontynuatorem tradycji rodzinnych w trudnych czasach.

Przypisy