Stanisław Dybowski (malarz)

Życiorys

Stanisław Dybowski, malarz o niezwykle bogatym dorobku artystycznym, przyszedł na świat 16 kwietnia 1895 roku w Warszawie. Pochodził z rodziny Antoniego oraz Apolonii Kacperowiczów. Jego przygoda ze sztuką rozpoczęła się w Szkole Rysunkowej, działającej w stolicy. W 1917 roku podjął decyzję o wyjeździe do Rosji, gdzie przez dwa lata rozwijał swoje umiejętności rysunkowe.

W 1923 roku rozpoczął naukę w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie miał okazję uczyć się pod okiem wybitnych artystów, takich jak Karol Tichy oraz Władysław Skoczylas. Jego artystyczna podróż kontynuowana była w Paryżu, gdzie przez trzy lata tworzył oraz brał udział w wystawach swoich prac. Po powrocie do kraju w 1932 roku, Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych przyznało mu stypendium na dalszą edukację artystyczną we Włoszech.

Po zakończeniu studiów, Dybowski osiedlił się w Warszawie, gdzie kontynuował twórczość artystyczną. Jego prace były prezentowane nie tylko w warszawskiej Zachęcie, ale także w Instytucie Propagandy Sztuki w Łodzi oraz w krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych, a także w galerii Au Sacre du Printemps. Dybowski był przede wszystkim pejzażystą, choć jego twórczość obejmowała również portrety oraz martwą naturę.

W czasie okupacji hitlerowskiej miał możliwość zarobku, handlując swoimi obrazami i ramami. Niestety, wiele z jego prac uległo zniszczeniu podczas powstania warszawskiego. Od 1931 roku Dybowski był związany z Władysławą Krajewską, z którą stworzył trwałą rodzinę.

Artysta spoczął na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie, w kwaterze 112H-2-9, pozostawiając po sobie ślad w polskiej sztuce malarskiej.

Przypisy