Ryszard Grodzicki

Życiorys

W 1970 roku uzyskał tytuł magistra prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Następnie, w 1981 roku, zdobył stopień naukowy doktora nauk humanistycznych, specjalizując się w dziedzinie nauk politycznych. Od początku swojej kariery, w roku 1970, był związany z Instytutem Nauk Politycznych na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie pełnił rolę starszego wykładowcy.

Ryszard Grodzicki był aktywnym uczestnikiem obrad Okrągłego Stołu, szczególnie w podzespole odpowiedzialnym za reformę prawa oraz sądownictwa. Przez wiele lat, aż do 1990 roku, był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, a w latach 80. zajmował stanowisko sekretarza komitetu uczelnianego PZPR na Uniwersytecie Warszawskim. Po 1990 roku, jego działalność polityczna skupiła się na Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej (SdRP), a w 1999 roku przystąpił do Sojuszu Lewicy Demokratycznej (SLD).

W 1989 roku bezskutecznie ubiegał się o mandat posła w okręgu Biała Podlaska, gdzie przegrał z Józefem Oleksym. W latach 1993–1997 był posłem, wybranym z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej w Warszawie. W tym czasie przewodniczył Komisji Regulaminowej i Spraw Poselskich oraz zasiadał w Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego. Niestety, w 1997 roku nie udało mu się zdobyć reelekcji.

Dodatkowo, Ryszard Grodzicki pełnił funkcję radnego sejmiku mazowieckiego w latach 1998–2002 i był doradcą prezesa Najwyższej Izby Kontroli (NIK). Jego aktywność obejmowała także członkostwo w Związku Nauczycielstwa Polskiego oraz Związku Harcerstwa Polskiego.

Odznaczenia

W 1997 roku Ryszard Grodzicki otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, a wyróżnienie to zostało mu nadane przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego.

Przypisy